En toch leefden wij

geslapen. Vanmiddag met Wim, Ru, Roos en het kroost naar een vijver in het bos, lekker in de zon gelegen, terug met Ru en Marijke langs een andere weg. Hij vertelde leuk van stenen uit de ijstijd. Ik hoop dat ze nog lang blijven, alles is veel gezelliger zo. (...) Zus, wat zou ik geven voor een vriend. De dominee is maar een waan en ik verdiep me er niet langer in. Nu zijn ze weg, ik zat eerst bij Griet. Was zo graag met Dirk meegegaan, maar heb de Anschluss verpasst. Weet ook niet hoe ik het zou moeten aanpakken. Dirk is geen jongen om verliefd op te worden (een jaar of 26 oud), maar dat kan me niets schelen, ik wil alleen uit met jonge mensen, met jongens. Vanmiddag ontdekte ik ineens dat het dat was, wat zoveel voor mij bedierf. Zusje, ik ben blij, al is het niet in de finesses. Griet vraagt of ik koffie kom drinken. Dag liefste schat van me

altijd, altijd je zussie

Dinsdagmorgen 12 uur

(...) Gistermiddag wilden we gaan zwemmen, maar het was al te laat en Ru had geen animo. Dus pakte ik de fiets en vertrok alleen naar Ruinen, een prachtige weg, heel ver over de hei, dan ineens bos, net een sprookje. Ik voelde me zo heerlijk zo. Terug een lekke band, zodat ik dat hele eind moest lopen, wat ik zo fijn vond, dat ik midden op de hei heel hard begon te zingen. (...) Vanmorgen waren we heel vroeg klaar en wilden we gaan zwemmen. Roos zeurde weer zo lang en toen hoorden we dat ze aan het oppakken waren. De mannen doken het bos in en wij hen later zoeken, maar we vonden ze niet. Nu zitten we hier al zowat de hele dag. Als ze maar niet gepakt worden (voor de arbeidsdienst). De SS (Schutzstaffel, beruchte politieke gevechtseenheid van de NSDAP) kwam hier net langs. Ze keken naar ons, maar reden toen door. Goed dat ze er niet bij waren. Zus, ik houd op, ik wil denken en in de zon liggen. Het wordt nu toch niks.

Daaag.