En toch leefden wij

lekke band zodat we einden moesten lopen en pas om 5 uur thuis kwamen. ’s Avonds met Roos rogge zoeken, daarna nog even met Geesje kletsen. Vrijdagmiddag waren we pas laat klaar. Ik ging schrijven en Roos naar het dorp. Geesje kwam ook nog even toen ineens arriveerden de heren. Rudolf en Dick, de jongen uit de werkplaats. Ik vond het eerst vervelend, maar daarna was ik toch blij. Eindelijk wat schot in de zaak. Ik ging nog even naar Jan op de rogge, die aan het ploegen was. Samen op de wagen met het peerd terug en hij beloofde dat ik er ’s avonds zo op mocht zitten, wat eng was, omdat er nog nooit iemand op had gezeten. Nou en ’s avonds zei Ru dat ik een kwartje van hem kreeg als ik het deed. Dirk moest me een zet geven, Jan hield het peerd vast en zo ging het uitstekend. Ze lachten zich een ongeluk, vooral toen ik er afkwam en het peerd z.g. een diepe zucht slaakte. Ik was zo woedend op Ru dat we aan het vechten gingen en ik tegen het hooi oprolde. Roos, teleurgesteld dat ze de paardevertoning niet had gezien, vroeg om herhaling. Ik vond het best, maar alleen tegen een kwartje. Nou en de gekke Jantje beloofde ook een kwartje. Zo ging het dan opnieuw, maar Jan liet het peerd draven en ik rolde 2x op zijn schouder. Toen riep Gees of ik wilde komen slapen boven bij hen in het hooi en ik vertrok, gekheid makende met kleine Jan en het oude mannetje (zijn neef Johannes) die ik een smok beloofde als ie eerst ging kijken of de poes nog boven was. Zo gebeurde het. We sliepen akelig, tenminste ik, want Geesje lag dicht tegen me aan, zodat ik haast stikte.

Zaterdagmiddag ging ik weer even schrijven en toen slapen in de koestal, zo moe was ik.

’s Avonds gezamenlijk fietsen door het bos. Ik genoot, vond het alleen jammer dat we niet naast elkaar kondenfietsen. Dirk zegt niet veel, Griet mag hem daarom niet erg, maar hij is heus wel aardig. Ik zou best eens alleen met hem willen fietsen, maar hoe? Gees riep weer gauw zodat ik jammer genoeg weg moest. ’s Nachts reuze nodig plassen, deed het in mijn schoen en gooide het naar beneden, dat was de enige mogelijkheid. Vanmorgen met Griet naar de kerk. Ik staarde weer naar de dominee en vond het fijn. Zo vertrouwd, alsof het niet de eerste keer van mijn leven was. Ik zong mee en luisterde aandachtig naar zijn preek, hoewel ik moeite moest doen hem te verstaan en vooral niet in slaap te vallen. Ik was doodop, want ik had zo slecht