En toch leefden wij

(dorsvloer) waar de pomp staat, met hun kamer (van de familie Keizer) is verbonden, allemaal kistjes en planken gemaakt voor ons boeltje. Je moet het je zo voorstellen: een hele lage deur, dan een smal gangetje, dan een heel hoge bos stro, tamelijk breed en op mensenlengte, bij elkaar gehouden door houten latten. Naast de deur in het gangetje hebben we Eriks bed neergezet en tegen het bed en het stro aan staat de geit vriendelijk over de latten heen te staren op Ruro’s liefdesgedoe (dat is meer een vermoeden, wees maar niet bang). Aan de andere kant van het stro is weer een gangetje en daar een heel kort gordijn van boven tot de pot met deksel.

11 uur

Hè, hè eindelijk de rust die ik nodig heb om aan jou te schrijven. Het zal haast onleesbaar zijn, maar daar kan ik niks aan doen, inkt hebben wij nog niet (inderdaad is het potlood bijna onleesbaar geworden. Jaren geleden heb ik een paar bladzijden voorzichtig met inkt overgetrokken en later de resterende potloodschrijfsels nog op tijd - toen er nog voldoende zichtbaar was - gefotokopieerd). De R.R. (Roos en Rudolf) is paddestoelen gaan zoeken. Zo een rare manier van plannen maken. Vanmiddag samen met Ru fietsen op de tandem, Ro thuis. Vind ik niks prettig. Met Ru alleen voel ik me altijd opgelaten, onvrij. Als zij erbij is kan het me niets schelen. Wou dat die akelige stemming verdween. Bederft alles. Geloof vast dat Ro spijt heeft niet met hem alleen te zijn. Eigen schuld. Heb aangeboden dat ze aldoor samen gaan, ik op de kinderen pas, dus. (...) Vergeefs gepoogd de kachel aan te maken. Niks aan te doen. Janna, de oudste (van de twee dochters van Griet en Jan Keizer), net elf, heeft het ook niet klaargespeeld. (Wij kookten in het pothok dat buiten was en waar zij dan de hele zomer geen gebruik van maakten). Ik ben er eigenlijk wel blij om, tenminste nog even rust. Het is hier om te stikken, maar ik ga niet in de schaduw, zonde van die zalige zon. We hebben lekker allemaal een stuk roggebrood verorberd. Sinds Woensdag zijn we aan de roggekost. Geruild voor tabaksbon. Het is verrukkelijk roggebrood. (...)

Vannacht begon Muis (Marijke) ineens te brullen, trouwens gisteravond toen we thuiskwamen werden we al met een concert van gillen ontvangen. Afijn, om 12 uur begon ze weer.