De gezellige staking

XXI.

JOOP IS VERONTWAARDIGD.

Douwe kwam later thuis dan hem ooit was gebeurd. Zoo althans beweerden zijn zusters, die ongerust waren opgebleven om hem af te wachten. Hij zag er erg verdrietig uit en zei geen woord.

Hij kon niet slapen van gewetenswroeging. Het feit, dat hij zich door verfoeibaren hartstocht had laten meeslepen en dingen had gedaan, die laakwaardig moesten schijnen in de oogen van ieder rechtschapen mensch hinderde hem vreeselijk. Hoe langer hij zijn in-gemeene houding overdacht, hoe meer hij tot de overtuiging kwam, dat Smikkel hem nog veel te zacht had behandeld. Hij had hem minstens de beide trappen moeten afschoppen.

Vroeger dan ooit was hij in de zaal; hij was zonder ontbijt de deur uitgegaan. Een aanklagende stem in zijn binnenste zei hem, dat hij zich moest verdeemoedigen voor iemand, wilde hij rust krijgen. Dus dacht hij aan Joop, als de eenige vriend, die hem onverbloemd zijn feilen zou toonen.

Deze zou lang niet malsch zijn in zijn oordeel. Misschien wilde hij na het eerste woord wel niets meer van hem hooren. Hij toch had voor Mientje zoo’n grenze-looze achting, dacht Douwe met wroeging.

139