De gezellige staking

—    Se binne duur, zei hij bezorgd.

—    Wat dondert dat — je mot d’r wat four oufer hebbe — al koste se een spie ’t stuk.

—    Heb jai dan sente? Se sulle wel faif koste.

—    ’k Heb pas uitkeiring gehad. Hij grabbelde in zijn zak en bracht een dubbeltje te voorschijn. Hieroh, hou d’r metein af — wat je me ferschoute het.

—    Da’s goed, zei de jongen zonder een spier te vertrekken. Nou — dan smeir ’k ’m doalijk.

—    Da’s goeie — seg d’er da’k straks kom.

De jongen wilde opstaan doch Nelis hield hem tegen.

—    Seg’s jong — jai bint nogal ’n bai-de-hand jong.

—    Dat is sou, beaamde de bengel bescheiden.

Nelis knipte listig met de oogen.

—    Dan mot jai me nou ’s segge an welleke — kant —

wount — dat niese aigelijk — fan die — nieuwe — kast.....

—    Da' weit jai toch ouk wel.

—    Joa — moar ’k wil ’t nou ’s fan jou weite.

—    Nou dan as je ’t weite wil hier fandoan four ’t nieuwe werk, biechtte Nico. Woarom, bin jai dan misschien fer-keird geweist?

—    Bi-je mal — jong. Moar je kan nouit weite____

Nico maakte nu beenen om Stien het nieuws te vertellen. Hij meldde haar dat ze binnenkort een bezoek van dronken-Nelis mocht verwachten.

Stien moest lachen om het komieke gezicht van den jongen, waarmee hij Nelis' laatste avonturen in de stad, welke onder de makkers overbekend waren geworden, vertelde. Van menig opstootje was de dronken peinzaard gedurende de laatste dagen de oorzaak en het middenpunt geweest en het was Nico niets te veel de waarheid een ietsje te kleuren, tot meerder succes bij zijn bedaagde 94