— Mit me noa ’t parkie goan hè--me soentjes geife
hè--me guldes opmoake hè____Maar — me pisang —
me pisang mot ’k terug hebbe____Me pisang____!
— Se pisang--se pisang!
Het karwei liep nu leeg. Het was tijd voor de namiddag-boterham en men zocht voor het vrije kwartiertje, de gezelligste plek op. De mannen formeerden een grooten kring om dronken-Nelis en hitsten hem op.
— Se sain eirst mit ’m uit-geweist, spotte Sjorsie — en nou hebbe se’m mit se kind loate sitte....
— En sonder se pisang____
De werklieden brulden het uit en rammelden den guit goedkeurend door elkaar.
— D’r mot toch wat fan an sain, riep er één luid.
— Se salie wel se dochters sain, meende een ander. Dat hai je wel meir. Komme de kouters d’r boufe op — dan loate se d’rlui ou-ers d’r bille sien.
— En-ie segt dat-ie met se is op stap geweist.
— Joa — oue — — is-dat sou — —?
— Ik mot ferdikme me gulde hebbe, schreeuwde Nelis nu.
Hij legde zijn bouquet in een plasje en ging met beide handen op de deur trommelen. Me gulde — me — gul — de____
— Se gul — de____se gul — de____
— Se pisang____se pisang____
— Ik liet ’t d’r fast niet bai--ik gaf ’t an--
— Sou je segge hè — — sou op ’t oug, fan die froulijke nette maide — — en ondertussche legge se ’t an met dien ou-e smeirkeifer.
Dat was teveel.
— Wie is ’n ou-e smeirkeifer, gilde Nelis woest en
stormde op zijn beleediger af. Wacht — wacht----
Hij ging terug, draaide de bouquet eenige malen door de
73