De gezellige staking

—    Hou je snuit — kleine maffer, riep Joop hem toe.

Dan wuifde hij even met de hand en allen begrepen hem.

—    Zitte goan — zitte goan.

—    Joop Ranschoen heeft het woord! Pang!

Joop’s populariteit verloochende zich ook nu niet. De hevige verontwaardiging van een oogenblik tevoren was weggevaagd en de vergadering gaf den aanblik van een zomernamiddag, na een korte hevige onweersbui.

—■ Jelui denkt natuurlijk, begon Joop op gemoedelijken toon, dat ik van plan ben een redevoering te houden over kapitalisme, enzoovoort, net als vriend Hansen. Maar, het spijt me — dat moet je je uit het hoofd zetten: Ik heb zoo weinig verstand van kapitaal, dat ik het niet zou durven wagen er een uur over te spreken.

Misschien zijn er ook eenigen in de zaal die van mij verwachten dat ik een oordeel uitspreek over het incidentje dat hier heeft plaats gevonden door de schuld van Jan Cats. Die zullen ook bedrogen uitkomen. Ik wil mij namelijk niet uiten, hoe laf ik zulk optreden vind en hoe ongemotiveerd het is. En ook wil ik niet verklaren dat Cats verkeerd heeft gehandeld door sommige dingen voor het bestuur te verzwijgen, die het had moeten weten.

Ten derde verbeelden Jan Cats en zijn vriendjes zich natuurlijk dat ik hom of kuit ga geven omtrent de aanstaande verlaging der stakingsuitkeering. Maar — ik zal me wel wachten, hier te verklaren of ik het jammer vind of niet, dat van af heden deuitkeeringmeteen derde zal moeten worden verlaagd. Ik heb me voorgenomen over deuitkeeringskwestie heelemaal niet te spreken — want — zou ik het wel doen, dan kon ik mij niet weerhouden jelui toe te schreeuwen dat we niet staken in de verwachting van met een gulden meer of minder per week gesteund te worden, maar dat wij staken

19