De gezellige staking

—    Die keirel is ’n f erroaier—hai liegt! riep Piet Smul woest.

—    Je liegt — je liegt, schreeuwden anderen.

Mannen die bij Jan Gats zaten rezen op en verdedigden

hem.

—    ’t Is nietis — ’t is nietis — hai liegt niet — de uitkeiring wórdt loager — loat de foursitter self moar segge.

—    Godsalme eiuwig.

—    Keirel je liègt — sou grout as je bint — hiè kan niet loager.

Pang!

De hamer viel. Landers stond overeind; zijn gelaat was bleek maar zijn oogen schoten klaarder dan ooit hun stralen over de mannen uit.

—    Laat Cats uitspreken!

—    De uitkeiring wordt loager — doar blaif ik bai — en eiken dag komme d’r mafferts bai.

—    Woar — woar? schreeuwde men in een hoek.

—    Joa — d’r wordt op ferschaie ploatse gewerkt, brulde een basstem.

—    Godferdomme — dan motte we se knoere....

—    Bai Ploatje werreke se....

—    Bai Grout....

—    En bai Bosch dan? Die drie saindegroutsteskaithuise

uit ’t heile vak. Se werreke nou self ouk dat se ’t loaserus kraige----

—    Ploatje — die fuile dief____

—    Grout — die weggejoagde klonioal____

—    Joa — joa —! schreeuwde Cats met iets als triomph in zijn stem. En d’r komme elleke dag bai, voegde hij er tergend langzaam aan toe.

Nu schitterden de oogen van den voorzitter en een blijde lach gleed over zijn bleek gezicht.

De gezellige staking. II. 2.