De gezellige staking

d’r om oupe doet? Mot je niet geloufe--se het een feil te

goed ougie op me.

Moar leg nou niet te soanikke — ik fergeit de heile soak — wirfour ik kom. Ik heb ’n brief bai me — four mefrou.

—    Jij — en je bent.... ? Waarom lach je boef ?

—    Ein fan de lui — het t’r gesien en is metein mal op hoar geworde, loog Nico voor de vuist weg. En nou ferbeildt-ie sich dat-ie ferkeiring met ’r het en dat se fergeite is, woar se mekoar moste treffe.

Stien stond hem eerst verbluft aan te kijken en barstte dan in een luiden lach los.

—    Malle jongen — malle jongen — heb je weer wat____?

—    ’t Is ferdomd woar — hier leis moar —.

Hij haalde het besmoezelde papier te voorschijn waarop Nelis den brief had geschreven, dien hij hem had gedicteerd. Stien las hem luid voor.

„Liefe mefrau, dat je niet kon — is tot doaran toe — moar ik find het fuil — dat je niks loat weten fan je eige. Bin ik je niet fein genogt — ik heb je lief en jij heb mijn lief en loat je kerel stikke — dat is een toffe jonge geef hem een duppie en een briefie en denk er om ik bin in staking en de mollem is op vele zoene je Nelis.”

Stien huppelde van pret door de keuken.

—    Is het heusch waar Nico — is het heusch waar jongen — is het geen streek van jou — echt niet?

—    Bin je dat fan me gewoun? vroeg hij gebelgd.

Stien moest nog harder lacheu.

—    O — Nico — die vent is dronken — stom, stomdronken.

—    Dat is-ie altaid — doarom hiete se ’m ouk dronke-Neilis.

—    Noemen ze ’m zoo ? Is-ie altijd dronken ? Verbeeld je — verbeeld je — verliefd op mijn mevrouw —

6