De gezellige staking

hij dag en uur van zijn visites en kwam hij nog slechts in den avond. Dat was de avond dat hij de bestuursvergadering moest bij wonen en menigmaal duurde die zoolang, dat hij niet voor middernacht, en dikwerf vrij wat later, thuis kwam.

Toen die reeks vergaderingen een aanvang nam, mopperde zijn echtgenoote wel eens over den langen duur en verweet zij hem dat hij en zijn collega’s, bij de notulen en de grocjes hun vrouw en kinderen geheel vergaten. Maar, wijl zij opgewekt van natuur was, zette zij zich er gauw overheen en vergat zij weldra ervan te spreken, als pa soms niet voor één uur thuis kwam.

Vooral op aandringen van Bertha en Coba onthield zij zich er voortaan van, op dat late vergaderen aanmerking te maken. De meisjes toch, voelden heel weinig voor de strenge tucht waaronder zij door haar fijn-katholieken vader waren opgevoed en zweemden meer naar moeders aard, die altijd vroolijk was en in een galant avontuurtje, voor een meisje geen kwaad zag. Hooglandt was ook haar eerste niet geweest, dacht ze dikwijls. Voor dat de critieke omstandigheden de patroons hadden genoopt tot wekelijksche bestuursvergadering,hadden de meisjes maar zelden een avond kunnen uitbreken. Pa vond dat wandelen in den avond niet gepast voor jonge dames en zag haar liever bezig met een nuttig handwerkje. Nu haalden ze haar schade in en reeds maanden voor de staking hadden ze geprofiteerd van vaders drukke bestuursaangelegenheden. Meer dan één jongeling hadden zij leeren kennen en noch de gezellige avondcafé’s, noch de rustigste buitenwegen en het Vondelpark, hadden thans geheimen voor haar. Sinds de staking was haar leven nóg vroolijker geworden. De jonge posters Leendert en Chris hadden de kantoorlummels uit haar gedachten verdrongen en haar hartjes stormenderhand veroverd. En — wat haar 2