De gezellige staking

—    Zoo — dan is ’t een half glas, juffrouw.

—    Ik heb gein halleve glaze meheir, riep ze ongeduldig terwijl ze druk bezig was, twee beschonken sjouwerlui de deur te wijzen.

— Ik bedoel dat het half vol is, juffrouw!

De sjouwerlui waren geloodst en nu kwam ze terug bij haar buffet.

—    Wat mot uwe nou eige-lijk ?

—    Dat glas is niet vol, juffrouw.

—    ’t Is vol geweist — klets nou maar niet.

—    Maar nu is het niet vol, ziet u wel.

— Dank je de verdommenis — as je d’r van drinkt wordt ’t niet voller. Wou je bijgeval ’n vat vol hebben — voor je onke vijf cente ?

Ze was ietwat ontstemd. De sjouwerlui hadden samen voor elf stuivers gedronken en omdat één veelbeteekenend met een stoel naar het buffet had gewezen, had ze hen maar, zonder betaling af te wachten, de deur uitgezet.

— Nee — ik wil alleen reëel behandeld worden.

—    Die keirel is loaserus, fluisterde Nelis Chris in het oor.

—    Vindt u ook niet mijnheer, dat men voor zijn geld kan recht doen gelden op een reêele behandeling ? vroeg hij nu Nelis, denkende dat deze hem gelijk gaf.

—    Wat segt-u ?

Het heertje herhaalde zijn gezegde.

—    Chris — wat kletst-ie nou eige-lijk ?

—    Ik weet niet wat de vent preuvelt.

—    Zegt-ie baigefal dat ik sain glas leegsuip ? vroeg Nelis verontwaardigd.

Chris legde de hand sussend op zijn schouder.

—    Dan mot-ie ’t ferdourie in me gesicht segge — wat jou

De gezellige staking. 10    145