De gezellige staking

—    Broekie natuurlijk.

—    Douwe? Je bent niet goed snik. Ik heb er gein noodig.

Hij tilde haar kin op.

—    Weet je dat wel zeker, Minie?

—    Ja — waarom niet? Of — 't moest____mein je dat

Joop ? Dat vind ik laag — dat is gemein. Sinspeil je er nou al op. Sou je me heusch in den steik late.... god wat ben jai....

Hij legde de hand op haar mond.

—    Geen leelijke woorden zeggen — en niet zoo tegen mij uitvaren.'Wie zegt nu van in den steek laten—?

—    Waarvoor heb je dan dat broekie als vailighaidsklep noodig ?

Hij lachte een fijn lachje dat ze al zoo goed van hem kende.

—    Hoe beter hij zijn rol speelt van veiligheidsklep — des te minder is er ooit bij mij sprake van jou in den steek te laten. Kunnen we dan toch niet van elkaar blijven houden ?

—    Dat sou toch niet gaan. Waarom — als het soo is — waarom blaive we dan niet bij elkaar ? Sai houdt toch niet van je — en ik wel. En denk je dat hai gein oogen heift en alles maar goed sal vinde?

—    ’t Is zoo'n sukkel!

Ze schaterden het uit.

—    Wil je dan zoo graag — in een doorgangshuis?

Woest schudde ze het blonde kopje.

—    Nee — ik wil allein jou....

—    Dan moet je mij ook mijn spel laten spelen. — Dat is

nu ook noodig voor de veiligheid van je vader. — Maar je mag hem volstrekt niet aanmoedigen als-ie hier komt----

—    Jaloersch? — Wat moet-ie hier?

—    Dat hoort er bij.... nu geen woord meer. Geef me een kus.

121