Om de macht

Een taxi schuurde bijna rakelings langs den wagen heen. Bouwer blikte er vluchtig in, meende een vrouw te onderscheiden.

Gertrud? vroeg hij zich af. Die ligt immers nog te pruilen.

Boersma kwam eerst tegen half zeven. Hij bracht haar dadelijk naar de kleine restauratiezaal, achter de groote koffiezaak Tot haar verrassing bemerkte Gertrud er Elly Bogaerts met Barend Boutelje, tegenover elkaar aan een tafel. Ze aten.

Boersma groette den voorzitter van de Partij koel, hetwelk deze even koel beantwoordde. Toen Gertrud echter de door haar bewonderde jonge vrouw vriendelijk toeknikte, bemerkte ze tot haar verbazing, dat deze haar, een verachtelijke trek op het gelaat, negeerde.

—    Ze is zeker boos op me, maar ik weet niet waarom, mompelde ze teleurgesteld.

—    Trek je er maar niets van aan, troostte Boersma haar, de spijskaart bestudeerend. Vóór we vier en twintig uur ouder zijn, zullen er veel meer menschen elkaar boos aankijken; gezwegen van de velen die dan niet meer kunnen kijken. Ober!

Toen de soep gebracht werd, rekende Boutelje af. Elly wees op een groote citybag, die de voorzitter op zijn beurt den kellner aanwees. Deze droeg de tasch weg, gevolgd door het paar.

—    Zouden ze op reis gaan? vroeg Gertrud, nog steeds gekrenkt.

—    Ik twijfel eraan, of ze hem nog de grens laten passeeren, mompelde Boersma. Dan luider: Wat zou je ervan zeggen, als wij óók een toertje gingen maken, bijvoorbeeld naar m’n villatje in Blaricum? Daar is het héél rustig en kun je me op je gemak vertellen, wat je te zeggen had. Zooals je ziet zijn we niet het eenige paar, dat er tusschen uit trekt. En, het laatste zullen we zéker niet zijn, mompelde hij, binnensmonds.

Gertrud keek hem verrast aan. Dat was een oplossing, waar ze nog heel niet aan gedacht had. Vér weg van Willem, hij veilig voor haar en zij voor hem.

—    Kan Willem ons daar niet vinden? vroeg ze, in lichte aarzeling.

—    Bouwer? Nee, diè heeft de eerstkomende dagen heel wat anders te doen, dan ons na te loopen. Tenminste, als ze hem de gelegenheid ertoe laten, mompelde hij zacht na.

422