ze wellicht het tegendeel van een mascotte? De lichte druk van Ver-meerens hand, op zijn schouder, schrok hem op, uit dat gepeins, ontrukte hem eraan.
— Dan dood, zei hij, dat is zijn zaak. Nu heeren, voor geval er morgen niets van confereeren enzoovoort komt, kameraad Koch vervangt me geheel, en heeft onbeperkte Verbonds-volmacht.
Een zoemer trilde; een buisklepje, boven de tafel, opende automatisch en liet een opgerold velletje papier vallen.
— Hilversum-persdienst, zei Vermeeren. Het laatste bericht.
Bouwer strekte de hand uit, las dan voor:
— De leiders-conferentie van de partijen-concentratie protesteert tegen de voorgenomen ontbinding van het parlement, roept alle aanhangers op, tot trouw aan de idealen der verschillende partijen en eischt de onmiddellijke gevangenneming van de leiders van het Verbond.
— Nu heb ik Sauerman toch werkelijk onderschat, mompelde Vermeeren. Een kwartier geleden kwam een bulletin van het Partijblad, dat bijna letterlijk hetzelfde bevatte en dat geloofde ik niet.
— Dit bericht luidt de dictatuur van de concentratie in, zei Professor Rudolf Winter, de hoofdredacteur voor Opvoeding en Gezondheid, die tot nog toe gezwegen had, lakoniek.
— Wel professor, kunt ge U een beschaafd menschdom voorstellen, dat niét onder de een of andere dictatuur staat? vroeg Bouwer, ironisch. Maar ik zal het de heeren gemakkelijk maken; morgen ga ik naar Den Haag.
— Waarom?
— Om de eenige reden die er kan bestaan. Ik ga de kamer- en de ministerie-gebouwen bezetten; dezen middag heeft de Haagsche landstorm positief partij gekozen tegen de corruptie en zich bij ons aangesloten. Bovendien hebben de provinciale dictators van het Verbond nu hun instructies in bezit om, waar ze het noodig achten, de algemeene staking en stilstand van zaken af te kondigen, benevens de Nationale Verbondsgarden te mobiliseeren.
Doodsche stilte waarde door het vertrek. Dan, spontaan, brak algemeen gejuich los, waar Boersma ironisch aan meedeed.
— Is ’t nou eindelijk tijd voor de zenders? vroeg Koch, norsch.
— Je slaat den spijker op z’n kop, jongen. Sein de burgerwachtcom-mandanten dat ze de posten Scheveningen, Hilversum en Huizen bezetten en laat het „zijt gereed”-consigne rondzenden. En nu heeren, vaarwel en houdt stand; ieder op z’n eigen barrikade.
— Nog een bepaling voor de krant van morgen? vroeg Vermeeren.
— De gebeurtenissen zullen je méér kopy verschaffen dan je plaatsen kan, antwoordde de leider, gemoedelijk. Alleen dit nog. Vriend Koch laat morgen alle dagblad-bureaux van de concentratie bezetten. Onze
420