Casa Bianca

mogelijk trachtte te vergoeden, doch nadat deze er vier jaar geweest was, ging ze trouwen.

Willy’s verdriet was heel groot toen haar lieve, jonge gouvernante haar ging verlaten.

Mijnheer en mevrouw Leendertz vonden het een lastige stoornis in hun vroolijk leventje van uitgaan en pret maken.

Het was een heele toer om nu weer een geschikte gouvernante te vinden.

En.... bepeinsde mevrouw, ’t had toch ook z’n bezwaren. Zou het niet veel gemakkelijker zijn, als ze bij hun reizen naar het. buitenland het huis konden sluiten? Nu moest alles altijd open blijven omdat het kind en de gouvernante er nog waren.

Ja, hoe moesten ze er dan mee aan? vroeg mijnheer. Er was toch geen andere weg. Aan kostscholen had hij ’t land.

Mevrouw had wel eens gehoord van zeer geschikte meisjes-pensions. Zooiets moest toch te vinden zijn.

Mijnheer zou eens informeeren bij de familie Merens, hij meende gehoord te hebben, dat een paar uit hun „kazerne” naar zoo’n soort inrichting gingen.

En zoo kwam het, dat Willy, gelijk met de meisjes Merens bij mevrouw Cortelingen in huis kwam.

95