Casa Bianca

gelaten troepje in toom te houden. Ze maakten overal een feest van.

Ieder bloemstuk dat er kwam. werd met gejuich begroet.

De eerste maal dat Dé en Wim gearmd op straat gingen, snelden ze allen naar het raam oni het jonge paar na te wuiven

En toen op een Zondag Dé’s voogd en zijn vrouw kwamen en bleven dineeren, steeg de vreugde ten top.

Nu moest en zou er feest zijn en Tine was zóó welsprekend, dat mevrouw wel toe moest geven.

Het was een dol-gezellig dineetje en de meisjes hadden de tafel smaakvol versierd.

Tine had tafelliedjes gemaakt, zóó geestig en aardig, dat ze drie keer overgezongen werden.

De gasten waren dan ook niet uitgepraat over de aardige meisjes en het gezellige intérieur van Mevrouw Cortelingen en Dé’s tante inviteerde ze allen op ’n dinéetje, dat ze ter eere van ’t jonge paar in hun vorstelijk ingerieht huis zou geven.

En dat diner, gegeven met al de pracht en praal van‘twee schatrijke „Indische Nabobs” zooals Tine ze noemde, bleef onvergetelijk voor hen allen.

Tine had, op verzoek van Dé’s tante, weer aardige tafelliedjes gemaakt, Wil en Ada deden een komische voordracht en Jo en Rob speelden samen stukjes voor viool en piano, die zeer in den smaak vielen.

228