Mies Demming

206    MIES DEMMING.

waar genoegen zijn Mevrouw Mies Verstraeten-Demming op dit schoone feest aanwezig te zien.” „Wie weet hoe gauw,” plaagde Liesje. „Je kent het gezegde: van een bruiloft, komt een bruiloft.”

„O, maar dit is nog geen bruiloft,” zei Dolly. „Dan varieeren we het en zeggen: van een verloving komt een verloving,” zei van Meerssen.

„Zeg!” riep plotseling Frans er tusschen door. „Jullie hebben warempel allemaal een meisje, ik alleen niet.”

„Heb ik een meisje?” vroeg Grompie.

„Nou ja, vader, u heeft een vrouw! Maar als ze trouwen en er is weer een diner, dan moet ik ook een meisje hebben.”

„Zoo’n broekie!” plaagde zijn zuster.

„Och, schaap, ik ben al zestien!”

„Ja, da’s waar ook,” zei Hans. „Nu, maar, dan is ’t zijn recht een tafeldame te hebben. Hoor eens, Frans, i k zal ervoor zorgen, dat jij op onze bruiloft een tafeldame in jouw leeftijd hebt! Van Meerssen heeft een leuke zus en die zullen we vragen bruidsmeisje te zijn en dan ben jij haar jonkertje. Is ’t goed?”

„Hans, j ij weet wat iemand toekomt,” zei Frans. „Je bent een emmesse kerel en ik ben maar wat blij, dat je m’n zwager bent.”

Na het diner werden de kamers vlug aan kant gemaakt en maakten de jongelui zich op tot een dansje.

Maar Mies, met Hans in een gezellig planten-hoekje zittend, zei:

„Toe, laten we niet meedoen, ik heb geen zin in dansen.”

„Dat zul jij zeggen, kind,” plaagde Hans haar. „Ik herinner me nog goed, met hoeveel animo ik je eenige maanden geleden zag dansen.”

„Kun je dat maar niet vergeten?” lachte Mies. „Nu, laat ik je dan zeggen, dat eenige maanden