Mies Demming

184    MIES DEMMING.

première, die zeer zeker de moeite waard was om te zien.

Mies wilde dolgraag meegaan en met goedvinden van haar ouders nam ze de invitatie gaarne aan.

„Ik kom je tegen acht uur halen,” zei Ver-straeten en in zijn stem was zoo’n bizondere klank, zooiets dieps en innigs, dat Mies er door ontroerde.

En dien nacht was ’t, dat Mies den slaap niet vatten kon, ze zich om en om gooide in haar bed en ten prooi was aan de meest onrustige gedachten.

Ze voelde, hoe ze aan den vooravond stond van een groot gebeuren en angst vervulde haar, als ze dacht aan dit oogenblik, dat haar nameloos gelukkig zou maken en waar ze toch tegen op zag, omdat ze zich klein en onzeker voelde tegenover den man, dien ze had leeren liefhebben en hoogachten.