Contrasten

246

vrouw een oolijke buiging naar zijn kant maakte.

„We zijn dan ook overeengekomen, niet waar, vrouw? den jongen zijn zin te geven en zijn verloving niet langer in den weg te staan. Alleen, we zouden gaarne zien, dat ze niet te spoedig trouwen.

Een verloving van minstens anderhalf jaar lijkt ons toch geen onbillijke eisch. Ze zijn allebei nog zoo jong."

Toen stond Mr. Graham plechtig op en ze allebei stevig de hand drukkend, zei hij hartelijk:

„Ik wensch u geluk met dit verstandig besluit.

Bij ons in Amerika zeggen ze: „do it now!" Well, Mr. Dannenburch, stel het niet uit, opdat ik ook nog getuige kan zijn van het geluk van deze twee charmante jonge menschen."

Een zijdelingsche blik van meneer naar zijn vrouw; een aanmoedigend knikje van haar terug.

„En dan wil ik u dit nog zeggen."

Mr. Graham stak een tweede sigaar op en zette zich weer genoegelijk neer, „uw boy zal waarschijnlijk voor business wel eens naar New York komen, niet waar?

Mijn huis staat voor hem open en mijn relaties zijn tot zijne beschikking."

Het werd zoo eenvoudig weg gezegd, maar de Dan-nenburch's voelden wel dat er meer in lag, dan een gewone beleefdheids-phrase.

„Hello! Wat zit je daar gezellig te zwammen, Dad! Net of je jarenlang in old Amsterdam hebt gezeten!"