Contrasten

132

japonnen waar ze er op Ethel's avondfeesten zoo gedistingeerd mee had uitgezien.

„Leg nu voor één avond je zure masker af," had Sally haar vriendelijk verzocht. „Morgen mag je weer een augurk zijn."

Maar het lukte Margret niet, vroolijker te kijken, er was teveel wat haar griefde. Ze had gehoopt op haar schrijven aan Sally's vader een waardeerend antwoord te krijgen, doch totnogtoe had die protzige petroleumkoning, zooals ze hem in gedachte noemde, haar geen enkel antwoord waardig gekeurd.

En zijn dochter, dat aanstellerige schepsel werd hoe langer hoe intiemer met het hoteliers-kind en hing het grootste deel van den dag in het bureau om. lederen dag, nam zij, Margret zich voor de allesbehalve pleizierige betrekking op te geven en terug te keeren naar Holland, maar als ze dacht aan de troos-telooze omgeving thuis, het akelige bezuinigen, dan zag ze onmiddellijk van dit voornemen af. Ze moest den bitteren kelk maar ledigen, dacht ze, in meelij met zichzelf.

„Margret," stoorde Sally haar in haar overpeinzingen. „Ik heb allerlei leuks voor vanavond bedacht, 't Zal een dol avondje worden."

„Ongetwijfeld, als jij het op touw hebt gezet."

„Nou, je zult niet ontevreden over me zijn. Laat me nu maar rustig m'n gang gaan. Er is voor jou ook een verrassing!"

Na het diner, terwijl de gasten in de hall zaten en Herr Röstel en Norine, die altijd pas na den maaltijd