Contrasten

130

certen en dancings hingen een getypte annonce van een dancing, die dien avond gehouden zou worden in het hotel en waarbij vele verrassingen beloofd werden.

„Ze probeeren het op die manier," zei klagelijk het klachtenboek tegen haar Duitsche vriendinnen. En de dochter van de dikke moeder, die de leeftijdsgrens waarop men dansen een zaligheid vindt reeds lang overschreden had, zei smadelijk:

„Als ze er hier een dans-gelegenheid van gaan maken wordt het een zoodje, dan gaan we ergens anders wonen, niet mama?"

En mama, hoewel ze wist, dat ze nergens anders voor dien prijs terecht zouden komen, gaf onmiddellijk toe, dat ze in dit geval direct zouden vertrekken.

Norine, die de hall doorging werd geënterd en met een blik vol afkeuring op de annonce, beet mama haar toe:

„Dat moest u niet doen, Fraulein Röstel, het is geen renommee voor het huis."

Norine, die van den prins geen kwaad wist, keek verbaasd naar de annonce.

„Dat moet een vergissing zijn. We geven geen dans-avond!" en terwijl ze het zei, dacht ze hoe dit wel weer een streek van Sally zou zijn.

„Het staat er toch duidelijk!" de driedubbele onderkin van mama werd geweldiger nog, nu ze deze verontwaardigd over haar halsboord liet zwengelen.