Tegen de dwang (verhalen)

baar verlangend weg te komen. 'Nou niet zo lang kiezen hoor, en dan in 't vervolg maar wat beter uitje ogen kijken, 't Is zondag, 't is rustdag, wat denk je wel?'

Leentje schrok van de plotselinge wrevel in haar stem-'sluit dan op zondag' dacht ze vinnig-maar ze was ook blij, omdat ze nu niet over haar breien door praatte. Toch weer die steek van berouw, om wat ze deed. En voortdurend de angst dat het uitkomen zou en een verlangen weg te zijn, uit de winkel, 't stoepje af, veilig buiten onder de bomen, waar het langzaam aan te schemeren begon.

Ze noemde nog eens de titel en juffrouw Bol nam eindelijk het boek uit de winkelkast, schreef met moeizame hanepoten de titel af, 'Het Geheim van een Russische Adellijke Familie' en reikte haar het smoezelig deeltje, ruig van los-ingeschoven bladen, in de gretig uitgestoken hand.

Keek ze nu nog zo kwaad? Neen, ze lachte weer en knikte haar goedendag.

'Leer jij maar gauw kousen breien, hoor Leentje.'

Leentje zei niets, het beduimelde boek, haar schat voor morgen, nu veilig en vast in haar bezit, met een gemengd gevoel van verluchting en berouw in zich, rende ze bijna de winkel uit, als kon ze op 't laatste ogenblik nog vastgegrepen en tegengehouden worden.

Waar waren nujapie en Maup ineens gevlogen? De boze woorden van verwijt, die ze naar ze uitstoten wilde, de zenuwachtige tranen van woede en berouw, die ze plotseling kroppen voelde, werden haar als in de keel teruggedreven, ze zag nergens de jongens. Flauwe apen, schold ze halfluid in een zenuwhik, nu nog weggelopen ook. Maar de zoete avondval onder de bomen, wier hoge toppen plechtig ruisten in 't gulden licht, waardoorheen een luchtige wind opsteken kwam, de zuivere lucht na de benauwde atmosfeer binnen in het winkeltje, kalmeerden haar wonderlijk, haar boosheid slonk ineens weg, de tranen droogden nog voor ze waren geschreid en toen ze in de verte haar broertjes zag staan in gezelschap van een andere jongen, was ze eigenlijk blij, dat ze door de aanwezigheid van die ander ontslagen was van de plicht, Japie zijn lelijk gedrag te verwijten.

20J