Avontuurtjes

heerlijkheid.... de heerlijkheid en het zoete geluk van Gelukkig Arabië, omdat witte drop wordt gemaakt van Arabische gom, zoo proef je den smaak van het zoete geluk van Gelukkig Arabië.... als je stil in je zelf ״Gelukkig Arabië" denkt, terwijl de witte drop, ongedacht verkregen heerlijkheid, zoetjes verborgen ligt te smelten in het vochtige en het donkere van je mond.... Je kunt wel ademen in je eigen mond.... je lippen vast, je wangen bol en achter uit je keel

de lucht.....dan worden ruiken en proeven één, dan

weet je niet meer of jé ruikt of proeft.... Nu lijkt wel alles wat je wenschen kon, vervuld.... en een luchtigheid tilt je.... en je gaan is als huppeling en je geluk rijst hooger dan zingen-willen, het reikt in een stilte daarboven uit. Nu moet je alleen maar eens even denken, hoe alles nu zou lijken, als je niet met je meedroeg, binnen in het vochtig donker van je mond, wat je nooit had gedacht te zullen proeven, de witte drop van Gelukkig Arabië.... Maar de ochtend ging om, de torenklok loopt naar twaalf, en wanneer het nu waar is dat ״negen uur" een streept trek, een ribbel opricht, dan zal ook ״twaalf uur" die streep moeten uitwisschen en dien ribbel neerhalen, daar wil ze nu op letten. En zie, het geschiedt! Twaalf slagen kwamen zingend tus-schen de scheepsmasten door, langs pijpen en wimpels, achter pakhuizen om, want het water is hier druk, van de overkant over, en het gebeurde! Huizen en menschen veranderden op slag en ze zenden haar een goedkeuring, bijna een welkomst toe, ze mag hier nu weer loopen, eiken dag op dit uur ziet ze de straat en ziet er niets vreemds aan, ze ziet er nu ook niets vreemds meer aan. Donker zet zich de middag in. Het werd half twee

184