Avontuurtjes

die maar willen op de ״Haydarabad" mogen —, die ontzaglijke Indische boot, die eergister-avond laat in donker, toen iedereen al sliep, vol ongepelde rijst de haven is binnengeloopen.... De jolletjes, waarmee de bruine mannen over het blauwe water naar den oever komen, nemen de jongens bij troepen mee terug en die mogen overal vrij rondloopen, die mogen alles zien.... en ze krijgen de brokken scheepsbeschuit bij handen vol.... Meindert Kools bracht van morgen een heele mee, dik en glad van boven en met gaatjes als matsos.... die met de boot uit Indië is gekomen.... en dan brengt een jol ze weer terug.... en soms staan ze met de bruine mannen, en vlak naast de bruine mannen, in hetzelfde schuitje.... Daar zijn ze nu allemaal heen en zij moet breien, en moest ze niet breien, dan mocht het toch nog niet, omdat het voor meisjes geen pas geeft.... En dat zou ze nu toch eindelijk ook wel eens willen weten.... waar dat geschreven staat en wie die wet maakte, dat jongens maar alles mogen en meisjes niet.... verdorie.... verdorie.... en waarom zij dan.... verdorie.... juist een meisje moest zijn.... om kousen te breien en niet op de Indische boot te mogen. Als je denkt dat iets strak gespannen zit.... kun je het toch nog makkelijk tot een boogje rekken.... een bruggetje wordt het teekje, nu ze het oplicht met haar pen.... het zit flink stevig.... moeder heeft het erin vastgebreid.... ai.... het komt eruit.... het is er uit.... het ligt als een klein groen slangetje boven-op de kous.... je kunt het laten omvallen en rondkron-kelen.... Zou nu iemand in staat zijn om te zien wat ze vandaag heeft gebreid en wat gisteren en de vorige dagen....? Wel neen, want het teekje is immers weg.... Die ribbel.... maar dat lijkt zoo, omdat zij

Avontuurtjes. 11 161