Plattelandjes

lange relazen, als 'stof voor novellen en romans, inderdaad vaak vol treffende, tragische bijzonderheden en situaties, die echter, helaas, meestentijds toch onbruikbaar zijn, omdat ze een kern, een hoogtepunt of zwaartepunt missen, omdat degeen die ze beleefde en vertelt, niet bij machte is het bijkomstige van het essentiële te onderscheiden, die kern der levensdingen waardoor ze tot literatuur kunnen worden verwerkt, te vatten en te behouden...

Dit curieuze, diepsnijdende onderscheid tussen de scheppende en de niet-scheppende mens valt mij tegenwoordig bijna dagelijks op en is mij daardoor vaak in de gedachten, omdat ook mij de hulpvaardigheid mijner medemensen — te beginnen bij mijn eigen huisgenoten - voortdurend aan 'Plattelandjes' tracht te helpen, wat ik overigens natuurlijk niet nalaat zeer op prijs te stellen. Maar als het waar is, dat Marcellus Emants bij zijn vrienden en kennissen interessante lotgevallen en curieuze ervaringen pleegt of placht te zamelen, dan kan ik mij toch niet voorstellen dat hij ooit een rijke oogst voor zijn moeiten gaarde of het moest dan zijn aan die kleine bijkomstigheden, welke de verteller nietigheden schijnen, die hij terloops en toevallig vermeldt en die dan vaak het enige blijken in het ganse verhaal, waarvan de auteur 'iets maken kan'. 'Ach, als ik, die zoveel beleefde, uw pen eens had', hoort elk letterkundige enige tientallen malen per jaar om zich heen verzuchten, alsof het onderscheid in de 'Pen' lag, in de schrijfkunst in engere zin. Het zit in het Oog, dat de dingen des levens gadeslaat!

Niettemin is er in die algemene drang, om een evenmens aan 'stof te helpen, toch iets heel aardigs en gemoedelijks. 'Blijft u nog even, mevrouw', zegt onze artistieke makelaar als ik mij, na mijn koopje gesnapt te hebben, van de veiling verwijderen wil. 'U vindt hier zeker een "plattelandje"...' en 'Tante, ik weet een "plattelandje",' jubelt het zwarte vriendinnetje, dat ik u reeds eerder voorstelde, als ze een kopje thee komt halen.

Zo tuiten dan nu mijn oren van de Papegaai... en ik geloof dat elk, die zich voor mijn doens en latens interesseert overtuigd is dat

74.