Plattelandjes

Koersen doceerde: "ziekelijk". Omdat ik nog geen week daar was, zie je, aan die school, en nu al, zonder verjaardag of iets, die malle, dure traktatie...

"Ziekelijk," zei ze, en dat woord sloeg bij me in, als een bliksem en het bleef steken als een weerhaak... jaren, jaren door. Het zit er nog!'

Ze hief een rood, verhit gezicht naar mij op.

'Maar Ans!'

'Ze had gelijk! Het is ziekelijk als je altijd wilt lief zijn om geliefd te zijn, zoals ik eens ergens las, 'k weet niet meer waar. Zó stond het met mij. 'k Vond het heerlijk, om royaal te zijn, heerlijk als iedereen dan van mij hield...'

'Maar beste kind... doe nu toch niet jezelf zo'n onrecht aan. Je was immers van harte gul, je gunde immers graag aan ons anderen wat je meer had dan wij.'

'Misschien. Maar ook... ik weet het zelf immers het beste... maar ook was ik gretig naar vriendschap, liefde, sympathie... o, ik kon niet ademen in kilte! Innigheid en warmte om in te ademen was mij nodiger dan lucht. Dat wilde ik dan soms dwingen... En o, de mensen kunnen zo wreed, zo onedelmoedig zijn. Je wint ze te minder, naarmate je ze te duidelijker toont dat je ze nodig hebt. Dat heb ik later ervaren, toen ik ze minder nodig had, omdat... Maar dat doet er nu niet toe. Juffrouw Koersen had gelijk! 't Was ziekelijk. En ik wil dat Harry gezond is, gewoon... banaal desnoods, conventioneel, maar vóór alles, gezond!'

'Gezond egoïsme...' zei ik, glimlachend.

'Zeker, gezond egoïsme! Dat is beter, mooier...'

'Mooier óók nog? Wil je nu ook weer "twee ruggen uit één varken snijden"? Je hebt volkomen gelijk: egoïsme is gezond. Maar noem het nu niet óók nog mooi. Dat meen je trouwens niet. Een parel, zeggen ze, is een ziekte van de oester... maar is daarom een parel niet mooi? En te veel overgave, martelaarsneigingen, en het martelaarschap zelf, je mag het, wat mij betreft, allemaal "ziekelijk"

203.