De klas van 12

ZUSTERVETE

De dikke Trees, die juist op het buffet een kan warme melk had neergezet, barstte in lachen uit.

„Dat was een slimmerd...!”

Nel lachte niet. Ze vermoedde onraad, al zou ze niet hebben kunnen zeggen wat precies.

„Wat heeft dat verhaal hiermee te maken?”

„Wel,” begon Door, en ze had eigenlijk al spijt, maar ze kon nu niet meer terug.... Als ik dit gedicht zal overschrijven, en ik wil het met alle plezier voor je doen, hoor, maar dan dien ik toch eerst te weten o ik het voorbeeld van die Chinees moet volgen. Er staat hier namelijk het volgende.... „Rasschen” en „opgewasschen” met „sch”, en verder „gebaadde” en „verzaadde” als voltooid deelwoord met een dubbele a en een dubele d. Mij hinderen die dingen niet zo erg, hoor, en als het moet, zal ik ze met plezier copiëren, ik wou alleen maar weten hoe jij erover denkt....”

Nel was doodsbleek geworden, ze keek eerst Door en daarna haar grootouders sprakeloos aan. Maar plotseling barstte ze uit....

„Wat is dat in-gemeen van je. Enkel omdat je jaloers bent, omdat je jaloers bent. Hillegonda heeft gelijk.... je bent niets.... je bent een prul....”

„Nel.... Nel dan toch...!” kwam de grootmoeder smekend tussenbeide. Door zat als versteend, ze zei geen woord, keek Nel onafgebroken aan.

„Kijk voor je!” gilde Nel. „Ik kan je gezicht niet zien....” En in blinde razernij greep ze achter zich van het buffet de kan hete melk, slingerde die Door naar het hoofd en rende zonder omzien de kamer uit en de trappen op naar boven, naar haar kamer, waar ze de deur dichtsloeg met een smak en daarna in het slot draaide.

De oude dame was dodelijk verschrikt op Door toegelopen.

„Heb je je bezeerd? Heb je je gebrand?”

„Springlevend, mens!” trachtte Door haar gerust te stellen. Maar ze beefde van de schrik. Rakelings langs haar

213