Prometheus

qui m'arrive, quand je n'ai pas empêché celui qui arrive aux autres, moi qui en avais le pouvoir...?"

Maar ondanks deze vleug van zelf-erkenning, krasser dan waartoe de meesten komen, is Philippe Strozzi toch het beeld van den ,,idealist" die zichzelf niet kent en het leven niet kent, tegenover het troostelooze inzicht van den jongen Lorenzo.

Voor dit inzicht gaf hij het ,,geluk der braven," geloof in zichzelf en in anderen, gaf hij den schijn van eigen deugd en vlekkeloosheid prijs. Uit het gesprek tusschen Catherine en Marie, zijn moeder en zijn zuster, leeren we wat hij was, uit dat tusschen hem en Philippe Strozzi wat hij werd. ...Un saint amour de la vérité brillait sur ses lèvres et dans ses yeux noirs. II lui fallait s'inquiéter de tout, dire sans cesse: ,,Celui la est pauvre, celui la est ruiné; comment faire?" Et cette admiration pour les grands hommes de son Plutarque...l"

Dit van zijn moeder tegen zijn zuster.

En hij van zichzelf tegen Philippe:

,,Quand j'ai commencé a jouer ma róle de Brutus moderne, je marchais dans mes habits neufs de la grande confrérie du vice comme un enfant de dix ans dans 1'armerie d'un géant de la fable. Je croyais que la corruption était une stigmate, et que les monstres seuls le portaient au front..."

Het geloof van den twintigjarige, het oude geloof van de zeventiende eeuwl Maar Lorenzo leerde beter. ,,1'Humanité souleva sa robe et me montra, comme a un adepte digne d'elle, sa monstrueuse nudité."

Maar nog iets schrikkelijkers ervoer Lorenzo. Om den tyran te naderen, moest hij zijn vertrouwen winnen en om zijn vertrouwen te winnen moest hij veinzen verdorven, lichtzinnig en wreed te zijn als Alexander zelf. Als een masker, als een vermomming meende hij het vreemde kwaad over de eigen deugd te kunnen dragen, die deugd daaronder te kunnen dragen, die deugd daaronder ongerept bewaren. Maar ondeugd en deugd groeiden ineen. Veinzende werd Lorenzo wat hij veinsde: ,,Le vice a été pour moi un vêtement, maintenant il est collé a ma peau."

Niet straffeloos verduurde Lorenzo de aanraking met het verderf. En is zijn nederlaag niet een bevestiging hiervan, dat elke mensch elke mogelijkheid van elk kwaad in zich draagt —

522