Uit het leven van een denkende vrouw

'Mama... wilt u misschien nog eerst even die houtsnede van de jonge Ellens zien, voor we aan tafel gaan?'

'Goed jongen!' Ze lei stijf-deftig haar hand op haar zoons arm, haar rokken zwaaiden langs Mariannes benen en ze liep achter haar man en Evert en Loek terug naar de andere kant van het atelier.

'Kijk nu eens mama... die drie kleine houtsneden daar. Ik ben er toch zó mee in mijn schik. Marianne heeft er mij laatst mee verrast. Ze wist dat ik ze zo mooi vond. Vindt u ze ook niet charmant?'

'Zeker jongen, zeker!' Ze tuurde naar de wand, maar ze zag niets dan tussen haar eigen ogen en de drie fel-zwarte prentjes, het gezicht en de blik van Marianne. Wat een impertinentie... haar aan te kijken, als had ze iets misdreven. Ze kon best eens een lesje gebruiken, eer ze zich al te veel van zichzelf verbeelden ging! Die malle geleerdheid tegenwoordig -, ze maakte er zichzelf en Harry en hen allemaal maar belachelijk mee. Dat ze schreef- romans, novellen - daar was natuurlijk niets tegen, dat deden er tegenwoordig zoveel vrouwen, meer dan dat: vrouw van de wereld en een toilet...! Wat vreemd, wat excentriek, maar los was nu eenmaal smaak tegenwoordig. Loek had óók in haar uitzet een paar van die jurken, gowns noemden ze die -, en als er iemand correct was, precies wist wat een vrouw uit hun kring doen — dat is dan: dragen — kon, dan toch zeker Loek. Die zogenaamde 'eenvoud' van Marianne, allemaal aanstellerij. Of Loek had gelijk... dat ze eigenlijk niet eens een echte artieste was... al maakte haar werk nogal opgang! 't Geld kwam ook aardig te pas -, nu Harry betrekkelijk weinig verdiende. Dat ze zich niet kleedde als mevrouw Overhoff - Overhoff was een schatrijke bankier, die zijn vrouw overlaadde — dat hun huishouden natuurlijk ook niet zó als daar marcheerde, met één meid... ze zou de laatste zijn om dat Marianne kwalijk te nemen... maar dat malle geschrijf over onderwerpen, die natuurlijk ver boven haar bevattingen gingen. En dan zonder enige opleiding. Niets dan een lager-akte. Niets meer dan Neeltje, hun vroegere huisnaaister, die 'hogerop' had gewild en toen voor schooljuffrouw was gaan 'studeren'. Wat had Harry destijds zelf om dat'stu-

82