Izzudaar

Gott oh Gott, misschien is-ie al die tijd al aan het kopen bij Nijstad en Aldorl. Japie. . . hollen! Ga kijken ot hij er nog is. Haal hem hier!’ Sal Pachter was klaar wakker. Snelwandelde door zijn kleine kantoor, zo opgewonden was hij.

' Als ze me maar binnenlaten, meneer Pachter,’ zei Japie bedeesd en hang voor dit nieuwe avontuur.

'Dan met de revolvers, Japie! Ln onderhandel niet. Leg Nijstad en Aldorl maar direct neer. Japie, onze grootste concurrent met twee schoten uitgeteld. De hemel geve dat ze je niet binnenlaten. Ah. . . Nijstad en Aldorl uit de markt!’ Verzaligd sloot Sal Pachter zijn ogen. Daarom zag hij niet dat Japie Drukker het kantoor uitliep. Ln naar buiten. Hij holde, schietgebedjes afvurend, dat hij David Krakauer zou mogen tegenkomen.

Ln die dag was het lot speels. Japie Drukker ontmoette David Krakauer. Hij hijgde naar de grote man: ‘Ik moest u zoeken voor de haas. U hebt toch niet gekocht bij hullie?’

’Hullie ken ik niet, Japie. Is dat een nieuwe firma?’

'Nee, tl begrijpt me niet, meneer Krakauer. Ik moest..

'Ik weet wat je moest,’ zei David Krakauer, terwijl hij Japies kin optilde met zijn wijsvinger. 'We gaan gein maken met Sal Pachter. Kom mee.’

Gehoorzaam dribbelde Japie naast de torse Krakauer, die bijzonder grote stappen nam.

'Gane me niet naar de zaak ?’ vroeg hij na een tijdje.

‘Nee, dat gane me niet. Kom mee naar Coomans.’

‘Ik moet naar de zaak; as ik niet weerom kom met u, dan heb ik morgen geen werk meer.’ Japies stem trilde, zo nabij waren zijn tranen weer, zo dichtgeschroeid raakte zijn keel.

‘Japie, dacht jij dat er maar één baas in de wereld bestond? Alleen Sal Pachter? Vertrouw maar op mij. L11 nu naar binnen.’

David Krakauer schreed als een vorst door de overdrukke catezaal, waar een wekelijkse zakenbeurs werd gehouden. De neringzieken omringden hem als een meute. . . Krakauer, kom hier, ik heb een kopie. . . Krakauer, jongen, honderd kisten spot, spot, zeg direct ja,

121