De Soete Bazinne

doorkomen. Dirckje en Marrigje droegen de schalen binnen. Gebraden hoenders rond een vette gans. De waardin hernam haar plaats bij de credens.

De gasten waren wat kalmer, zij werden vermoeid. Maar toen het gevogelte op tafel kwam begonnen zij weer te zingen en riepen om drank. De waardin schonk weer Bourgogne. Wiebe de Rooy tilde de gans van de schaal, toonde zegevierend het achterdeel. Hij stikte bijna van pret, toen hij riep:

„We hebben een gat vergeten! Op de poeperd van de gans!”

„Nee,” brulde Arend Coster, „ik weet een veel mooiere! Een waar de halve stad plezier om heeft gehad. De poeperd van Ysbrandt de Graef.”

„Die is dood!!”

„Dan op de dooie poeperd!!”

„Smoelen dicht... en vreten,” brieste Pieter Ravesteyn. Met moeite kwam hij overeind, loerde naar het gezelschap, „als er nog een... als er nog één... over die bootsman spreekt... die... die... trap ik eruit.” „Nou, nou,” zei Jacob Marrevelt beduusd.

„Heren... de onderschout heeft die zaak in onderzoek. Het is nu pijnlijk, begrijp dat toch,” riep Jochem Brandt kalm. Hij was tamelijk nuchter en nooit zo uitbundig als de anderen. Zat meestal maar grijnzend toe te kijken en dronk halve glazen.

Het bleef even stil. Toen tastten zij toe. Een van hen verdeelde de gans en wierp stukken op ieders bord. Zij smakten en kloven, grepen ieder voor zich een hoen en trokken het uit elkaar. Anna schonk de glazen weer vol want zij brulden om drank. De onderschout hing weer wat onderuit op zijn stoel, at niet meer, maar dronk met troebele ogen glas na glas.

En opeens alsof hij bezeten werd sprong hij op. Trok zijn rapier en kwam dreigend op Arend Coster af.

„Wat... wat moet jij met Ysbrandt de Graef... wat... wat... wou je zeggen?”

„Ik... ik, niks,” lachte Arend achterover leunend, zijn wambuis en broek open.

„Wat niks? je liegt!”

Met een zwiepende slag van zijn rapier sloeg Pieter Ravesteyn een deel van de tafel schoon. Glazen vielen in scherven, tinnen borden ploften dof op de grond, wijnkannen vielen om en kleurden het damast donkerrood.

294