De Soete Bazinne

nu koel vorsend naar de dokter, die tegenover hem zat met de grote vilthoed op zijn knieën en het zwarte kapje op het achterhoofd. „Dokter Todelche, wat is het lot van stuurman Jan Seghers?”

„Hij zal op krukken moeten gaan. Zijn dijbenen zijn verkeerd gezet.” „En zijn geest?”

„Zwakzinnig is hij misschien niet. Maar hij is totaal overspannen en behept met dat waanidee.”

„Te genezen?”

„Dat kan ik nog niet beoordelen, mijnheer de Schout. Ik heb er over nagedacht of hij misschien toch wel genezen zou, als dat proces tegen het Opperwezen zou worden gevoerd.”

„Wat zegt u, dokter, bent u soms besmet?”

„Mogelijk, mijnheer de Schout. Er zit iets in de redenering van Jan Seghers. Het Opperwezen mag niet alles doen en is verantwoording schuldig aan Zijn eigen scheppingen.”

De Schout stond op om volgens zijn gewoonte op en neer te drentelen door de kamer, in diepe gedachten, van de tafel naar het venster, van het venster naar de tafel.

„En hebt u er soms ook al over nagedacht hoe dat proces gevoerd moet worden, dokter Chajim Todelche?” vroeg de Schout ironisch. „Zeker, mijnheer de Schout. Voor de Schepenbank öf voor het Rabbijnengerecht.”

De Schout staarde hem sprakeloos aan, hervatte zijn gedrentel. „Dus... dus u hebt in alle ernst er aan gedacht, dat de Schout van Amsterdam een klacht van een zwakzinnige tegen God voor de Schepenbank zou brengen?”

„Ik geef toe, dat het een unicum zou zijn, maar als het nu een mens zou kunnen redden?”

De Schout nam weer plaats. Weer keek hij vorsend en nog steeds verbaasd naar de dokter, die hem bescheiden glimlachend toeknikte. „Chajim Todelche... inderdaad, ik moet zeer voorzichtig zijn met u te ontbieden. Op een of andere manier verlopen onze gesprekken zeer vreemd, maar dit keer zult u mij niet overrompelen.”

„Mijnheer de Schout gelieve te overdenken, dat er een groot verschil is tussen het spelen met een gedachte en het komen tot een conclusie. De conclusie is, dat hij voor de burgerij altijd de gekke stuurman zal blijven, of hij het Opperwezen dagvaardt of niet. Maar als nu zijn waanbeeld wijkt omdat in zijn ogen recht is geschied en hij daardoor het dagelijks leven hervindt, zijn vrouw zijn huisje, misschien weer

218