De Soete Bazinne

omdat zijn scheepsjongen verdronken is. Zoiets verschrikkelijks heb ik nog nooit uit een mensenmond gehoord. En daarom, dat is geen mens, maar de satan zelf!”

De Schout werd nu ernstig, tuurde naar de dominee en zei op zijn autoritaire toon:

„Het lijkt me toe, dat u uw meesterstuk als zielenherder kunt leveren door deze man aan de satan te ontrukken en terug te voeren tot uw kudde, dominee. Mijne Heren van de Gerechte zien geen enkele reden om een zwakzinnige te onthalzen. Alleen als hij gevaarlijk wordt, wil ik overwegen om hem in het dolhuis te laten opsluiten. Maar zover is het nog lang niet.”

Dominee De Geer rees op van zijn stoel, beschuldigend wees hij naar de Schout.

„Schout! Schout van Amsterdam, pas op! Ge zijt in gevaarlijk gezelschap. Hier past alleen de uiterste gestrengheid, dit kwaad moet met wortel en tak worden uitgeroeid. En die jodendokter, die daar in en uitloopt, vertrouw ik ook niet. Eens hebben zij de Heiland gekruisigd en sindsdien acht ik ze tot alles in staat, zelfs tot een verbond met de satan.”

„Dominee, overweeg uw woorden. De Heiland was een zoon van het joodse volk. De leer van Christus is joods.”

Ook de Schout was opgestaan, zijn gezicht stond strak en streng.

Hij vervolgde:

„En nog dit, dominee. Zaai geen onrust in Amsterdam. U hebt ons dikwijls toegeschreeuwd, tussen wraakgierige teksten door, dat Christus liefde betekent, liefde voor de medemens. Wees niet alleen een woordenreeks, dominee, maar ook daad! Kijk niet zo veel naar de hemel en wat meer naar de aarde. Bemoei u niet zoveel met God, Hij redt zichzelf wel. Het is Hem welgevalliger als u zich bezighoudt met de mens, die zoekende bange mensen, die loeien om bijstand als een kudde angstige dieren.”

Van verbazing stond de mond van dominee De Geer half open. Maar opeens stampte hij fel met zijn stok op de vloer en riep woedend: „Wie is er dominee? En wie is er Schout?”

„Die vraag heb ik mij zojuist ook gesteld,” antwoordde de Schout ijzig, „de tijd zal daarop misschien antwoord geven. Maar rekent u er niet op, dat de Schout van Amsterdam een zwakzinnige stuurman voor de Schepenbank sleept.”

Bruusk keerde de dominee zich om en verliet met grote stappen de

215