De Soete Bazinne

Februari 1653. Tromp vaart uit. Honderdvijftig oorlogsschepen hebben de Admiraliteiten bijeengeschraapt, honderdvijftig koopvaarders zeilen mee in konvooi. Tromp zal hen door het Kanaal brengen, zodat zij kunnen uitzwermen naar Oost- en West-Indië, Spanje, Italië en de Levant. Dan wacht hij voor Ré, volgens het bevel van Hunne Hoog-mogenden. Verzamelt de retourvloot, schepen uit alle delen der wereld, meer dan honderd rijk beladen koopvaarders, brood en welvaart voor de Unie. De schepen lijken op hun meesters, hun volle buiken maken hen traag en daarom is Tromp genoodzaakt langzaam thuis te varen.

En dan, op 28 februari 1653, verlaat Engeland z’n hol. Blake loopt uit Portland. Hij doemt op aan lijzijde met zeventig zware bodems. Tromp bidt en hijst de bloedvlag. Zijn Schout bij Nacht Pieter Floris-zoon opent de slag. Hij valt aan als een terrier, maar een Brit schiet hem reddeloos.

Dan barst de opgekropte woede van dit Hollandse zeevolk los en het bezielt zijn admiraals. Nauwelijks vier jaren vrede, nauwelijks vier jaren rust en welvaart... en daar is alweer een vijand, die hen vernederen wil met vlaggesaluut en hun brood wil roven door de vrije zee te betwisten.

Steeds weer vallen zij aan en als de avond daalt branden hun vuren ten teken, dat zij nog steeds bereid zijn te vechten, maar langzaam zeilen zij voort, zich herstellend. Huiswaarts.

Nacht! Tromp vergadert met zijn kapiteins. Als de dag aanbreekt vormt hij zijn vloot tot een halve maan als een schild om zijn konvooi. De Brit komt weer op, de wind is zijn bondgenoot. Zesmaal probeert hij door te breken om de koopvaarders te bereiken, want prooi is zijn

190