De Soete Bazinne

kijken. Reinier Vinck vroeg toen met een wat bewogen, hese stem: „Wilt u mij een dienst bewijzen, mijnheer Krumbach?”

„Als dit in mijn vermogen ligt... zeker.”

„Ik heb een oude relatie in Livorno... wilt u... wilt u een brief voor hem medenemen?”

„Met genoegen, koopman, maar ik denk dat de post vlugger is. Ik vertrek pas over enkele weken naar Italië.”

„Er is geen haast bij, mijnheer Krumbach. Te zamen met de brief wil ik u wat juwelen meegeven, die zijn eigendom zijn.”

Reinier Vinck keek bij deze woorden strak voor zich uit en kuchte nerveus.

„U kunt mij de brief en de kostbaarheden geven, koopman Vinck. Ik zal ze bestellen.”

„Morgen zal ik ze u hier op de Beurs overhandigen. En ik heb goede tijding voor uw principalen. De Admiraliteit heeft de papieren voor de graanschepen afgegeven en deze week begint de lading.”

Opgewekt keek Isaï Krumbach hem aan. Dat was inderdaad goed nieuws en hij hoorde in gedachten Jokel Hirsch zeggen: „Süsse! der Isaï hot es doch gemacht, sechse, hörste, sechs Schiffe hot er für der Moishe und der Avrohom, verstehste das, Süsse, von so a schlemiel? Koch mer eppes feines heut, mer hobben eppes verdient.”

Nog even bleven zij praten over de handel en de kansen van de oorlog, toen namen zij afscheid.

Guur is het weer, modderig de weg, somber zijn de wolken boven Vlaanderen. Traag vordert Isaï Krumbach, zijn paarden zijn vermoeid. De etappe van Bergen op Zoom naar Antwerpen is lang. Maar hij wil voor de nacht nog binnen de muren komen. Dan zal hij gastvrij ontvangen worden door een vrome joodse familie, want hij heeft aanbevelingsbrieven meegekregen van tientallen joden uit Amsterdam voor tientallen geloofsgenoten op de lange weg van Holland naar Italië. Bijna geen nacht zal hij in een herberg behoeven te slapen, hi; zal met vreugde en eerbetoon aan een familietafel worden genodigd. Er zal een fris bed voor hem zijn, men zal hem kosjere mondkost meegeven en zijn rij- en pakpaarden zullen een stal vinden. En ook zal er onderdak en verzorging zijn voor de Duitse rijknecht, die hem van Amsterdam tot Livorno vergezelt.

Die rijknecht was op uitdrukkelijk verlangen van Genendel gehuurd en op haar kosten. Voor Jokel Hirsch bestond zoiets niet, peinsde Isaï.

177