De Soete Bazinne

zegster bent. Pas op Reize, want er staat geschreven: waarzegsters zal men verbranden! Chajim, ben je bij de Raw geweest?”

„Ik... waarom?”

„Dat is een groot verzuim, Chajim, een héél groot verzuim. Voor zo’n belangrijke zaak dient men altijd naar de Raw te gaan. Ik vrees, dat het nu te laat is, daarom... we zullen je vergezellen naar de Schout,” zei Manasse op gezaghebbende toon.

„Niet doen, Manasse,” antwoordde de dokter spottend. „Men zal denken, dat ik een lijfwacht heb.”

Manasse sloot weer de ogen en dacht na, steeds strijkend over zijn baard.

„En juist woord Chajim, een héél juist woord. Men zal de overheid niet uitdagen! Daarom... we zullen je volgen, op een afstand.”

„Hem volgen?” riep Reize. „Zijn jullie mesjogge? Maken er een begrafenis van! God bewaar, mijn Chajim.”

„Reize,” zei Manasse weer, „we begrijpen je emotie, maar we zullen Chajim tóch volgen... op een afstand... op een eerbiedige afstand. Als verspieders van de qehiloh. En als Chajim na een uur nog niet terugkomt, dan...”

„Zwijg stil,” riep Reize en barstte in tranen uit. „Chajim in de gevangenis... Chajim met zijn goeie pak in de Boeyen! Waar halen jullie het vandaan? Gott oh Gott! ”

„Maak een reisbundel gereed, Reize,” zei één van de begeleiders. „Neen,” zei Manasse en klopte gebiedend op de tafel. „Stel dat Chajim met zijn reisbundel voor de Schout verschijnt. En stel, dat de Schout niet listig maar mild is, hij zal kunnen vragen: waarom die reisbundel, Chajim Todelche?”

De dokter ging nu ook aan de tafel zitten en keek glimlachend naar de drie ernstige oude mannen. Hij zei:

„Ik zal dit antwoorden: mijnheer de Schout, ik verwachtte te worden gevangen genomen.”

„Ah...ah,” riep Manasse Gompertz en maakte met beide armen heftige afwerende gebaren, „hoe kan men zoiets antwoorden? Want de Schout zal vragen: oi, Chajim Todelche, waarom heb je verwacht te worden gevangen genomen? Wat heb je misdaan? Wat zal je dan antwoorden?” „Luister... ik zal antwoorden,” zei de dokter nadenkend, „ja... wat zal ik antwoorden?”

„Ah... ah,” riep Manasse tevreden, „laten we overdenken wat Chajim zal antwoorden.”

152