De Soete Bazinne

Hij speelde en zij luisterde, roerloos leunend uit haar venster. Hij mijmerde... wat maakt het uit of een jonge vrouw joffer of huismeid is... daarginds is blonde jeugd, daarginds is een vrouw van een ander volk, daarginds is een rode mond. Een vrouw, die bedwelmd wil worden door muziek van een mannenhand, een vrouw die wellicht nooit anders hoort dan de kerkzang en het orgel op zondag. Is er muziek in dit land? Nee, nee, dat uitbundige zingen in Livorno, in Napels... in Genua... nee, hier heeft hij nog nooit horen zingen... hier is niet dat lichte en zonnige van Italië. Zie die donkere zware eiken balpoot-meubels, dat ernstige koper, dat dikke Delftse aardewerk, proef dat zware vette voedsel... ah, zou die vrouw ook zo zijn als haar land? Ernstig en wat traag, met uitschieters van boertige vrolijkheid in plaats van zondoorschenen ijle levensvreugde? Hoe zou zij kussen?... Langzaam begerig? Of... luchtig en speels? Zou zij passief zijn? Of... wat vurig en wild, zoals die van Frankrijk en Italië? Ach, vrouwen, zoveel zijn er geweest in zijn leven, zij kwamen allen om zijn vioolspel... of was dat een voorwendsel, was het toch om hem te doen? Zij begonnen over muziek, waarvan zij niets afwisten, wilden soms zijn viool proberen, wat hij angstig toestond en dan lonkten zij en lokten om een liefkozing. Dan speelde hij met hen het spel totdat de muziek hem weer pakte. Muziek en zaken, een monsterlijke combinatie... dit tere Italiaanse instrument en de harde orders van Jokel Hirsch...

Hij glimlachte, ontlokte met zijn strijkstok een lage toon aan zijn viool. Dat paste bij Jokel Hirsch... nog zo’n lage toon, dat was de stem van Jokel Hirsch... even snel op en neer... dat zijn z’n flakkerende ogen, begerig om winst... nu wat hoger... Jokel maakt zich kwaad... nog hoger... hij krijst, hij wordt boos... nog hoger... hij stikt bijna van woede. Ja, ja, Jokeltje, dat lukt niet best in Holland... nu weer eens laag en ernstig... dat is die koopman Vinck... langham lang, zaam... want hij overlegt en peinst, die koopman Vinck... nu Jokel Hirsch weer eens laten krijsen... ah, wat een prettige melodie, tiedie-tiedietiededetiedie... wissels, wissels, waar blijven die wissels... tjom-tie... tjomta, Hollandse wissels. Weg Hollandse wissels! Kom, heuvels van Ardennen, kom bergen der Vogezen... kom, zonbeschenen Alpen... kom, kom, zon van Italië... zon over de zee... kom, landschappen van Europa... bergen en dalen, weiden en bossen, beken en rivieren... hier is Isaï de speelman... luister dieren des velds... luister toch vogels des hemels, draag het lied van Isaï naar de Schepper...het lied van Isaï de speelman!

131