Isaäc de Fuentes

dc brieven eiste, toen gilde zij een naam. Een naam die zij al die tijd vergeten was. Tante Jannetje.

Geert van der Toorn, die sinds vorige herfst bij Jannetje woont, hield zijn woord. Zoals hij gewend was te doen. Op zijn eigen manier onderzocht hij de zaken van Eli de Fuentes. Hij doolde langs de rivier, slenterde langs de kaden, klom aan boord van schepen. Hij praatte met kapiteins, met cargadoors en stuwadoors. Hij drentelde kroeg in, kroeg uit. Dronk een borrel met die, nam een pruim tabak van gene, drukte hier en daar een scharrelaar of een parlevinker een paar rijksdaalders in de hand. En na enige maanden wist hij hoe de zaken van de firma Piet van Sliedrecht & Cie er voorstonden. Maar tegen Jannetje zei hij niets. Ook zij vroeg niets. Zij voelde dat hij bezig was, vooral als hij sommige avonden op zijn kamer bleef en zwijgend bij zijn haardvuur zat te roken. Op een morgen van Februari 1860 wist zij dat hij naar Eli toe zou gaan, want hij kwam op zijn Zondags gekleed de trap af om te komen ontbijten.

‘Ik gaan dan maar es kletsen bij de Fuentes,’ zegt hij met volle mond, terwijl hij omslachtig zijn snorren met zijn servet afveegt. ‘Hoe staan de zaken, Geert?’ vraagt Jannetje angstig.

Geert neemt een slok thee en zegt:

‘Belazejrd.’

‘Is het zo erg, Geert?’

‘Het is nou ruim vier jaar geleje, dat Isaac de Fuentes zijn ogen sloot. In die vier jaar is de zaak zowat naar de haaien. Ik weet nou nog niet wat ik d’r uit bouwen mot, meissie, maar ik heb een zaak met je gedaan en jij heb je deel al ruimschoots geleverd. Het wordt nou tijd, dat ik ga remiteren.’

Jannetje weet niets te antwoorden. Zij schenkthemnog’nkop thee. ‘Geert... spaar hem.’

‘Dat staat in het contract. Maar nou genog over Eli de Fuentes. Nou es effe over Bas, je zoon.’

Jannetje kijkt hem verschrikt aan.

‘Hou je spuigaten maar dicht. D’r gebeurt niks met hem. Hij heb nou een jaar voor de mast gevare en dit vin ik genog. Ik wil em nou in de opleiding voor stuurman doen. Ken ’t weze dat U accoord ken gaan, Dame?’

‘Natuurlijk vind ik het goed, Geert. Maar zou er niet eens een kans zijn om hem van dat varen af te krijgen?’

280