Isaäc de Fuentes

dikke volle haar, de lijnen van haar nog jeugdig lichaam. Onrustig schuifelt hij op zijn stoel. Jannetje heft langzaam haar hand op en strijkt hem over zijn warrig haar.

‘Luister, Geert. Ik zal een zaak met je doen. Neen, kijk niet zo verschrikt. Misschien is het geen zaak, maar een ruil. Geert.. ., wanneer je doet, wat ik je vroeg, dat je Eli spaart en probeert hem te helpen, dan. . . ’

Jannetje houdt even in, Geert ademt zwaar, wacht. Jannetje strijkt nog steeds zijn haar.

‘Geert, wat je verwacht komt niet. Op onze leeftijd.. . naar onze begrippen en opvattingen mag dat ook niet komen. Ik heb jaren terug onder mijn hartstocht een streep gezet. Een dikke streep. Maar ik mag je, Geert. Om jezelf, om de hulp voor mijn jongen, om de sfeer van de haven en de schepen, die om je is en waarmee ook ik vergroeid ben vanaf mijn wieg. Toch, Geert is er een weg. En die zal ik graag gaan en jij wellicht ook. Kom bij mij inwonen. Nu Bas en Treesje weg zijn heb ik twee kamers vrij. Dat is de zaak, die ik met je wil doen in ruil voor wat ik je vroeg.’

Geert staart op het witte tafelkleed, lang. Dan grijpt hij haar hand en wrijft de rug zacht langs zijn ruwe wang. Hij kucht en gromt en antwoordt:

‘Die zaak is gedaan, meissielief. Je krijgt een kerel an me, al blijft je slaapkamer voor me dicht; as d’r nog eens één vent om je heendraait, dan slaan ik hem tot puin.’

Jannetje glimlacht vreemd. Haar tanden schitteren tussen de half open lippen, haar ogen schieten kleine lichtjes. Dan buigt zij zich langzaam over hem heen en zoent hem op beide wangen.

‘Dit is mijn Godspenning, Geert.’

En Van der Toorn schudde als een drifüg beest zijn kop en mompelde alleen:

‘Godsamme.. . Godsamme.’

Het is weer December. 1859. De brieven van Willem Honing kwamen bij Rebecca Davidson. Treesje de Fuentes las ze, zittend bij Rebecca’s haardvuur. Ze schreef haar antwoorden aan Re-becca’s secretaire en mevrouw Davidson zorgde ervoor dat zij meegingen met de uitgaande post.

Treesje leefde op, was vrolij k, maar haar verhouding tot Eli werd killer en killer. Op een dag kwam te zamen met een brief van

276