Isaäc de Fuentes

slechts beschouwden als een middel om geld te verdienen, maar het zagen als een koninklijk spel. Een spel datzij speelden volgens strenge regelen, maar met allure en menselijkheid. Zo zijn dan alle factoren aanwezig om als gezeten burgers aan te vangen en uit te bouwen en een traditie voort te zetten tot eigen en andercr welzijn. Wees de genoemde voorbedden en mijn woorden gedachtig. Veel geluk en zegen, kinderen.’

Toen sprak Jozef. Hij wees op de nog jonge kennismaking en vriendschap, wenste hun veel geluk en voorspoed en hoopte in hun huis te mogen verkeren als een graag geziene vriend.

Ook Willem Honing stond op om te spreken. Trcesje keek met zachte ogen naar hem op. Zij zag het trotse gezicht met de lachende grijze ogen, het dikke golvende haar met de chevrons langs de wangen. Zij zag ook de mannelijke forse gestalte, de brede borst en schouders. Hij glimlachte, terwijl hij achteloos met zijn glas speelde. Hij zei:

‘Mejuffrouw de Niet en heer de Fuentes, ik voeg mijn gelukwensen bij die van de vorige sprekers. Ik ken U nauwelijks één uur, maar reeds is de vonk van sympathie overgesprongen. Dat wijst er op dat jarenlange vriendschap het gevolg zal zijn. Wij kwamen in dit gastvrije huis om een vriend te bezoeken en wij wisten niets van Uw aanwezigheid, noch de reden daarvan. Echter, wij zijn direct betrokken geworden in Uw intieme leven en eerlijk gezegd, waarde vrienden, wij hebben er geen spijt van. De bruid is uiterst aantrekkelijk, de bruidegom een man die imponeert zonder het zelf te willen of te weten. Het is ons een grote eer en een genoegen dat U ons aanvaardt en wij hopen dat het Uw bedoeling is, ons voor de toekomst in Uw vriendenkring blijvend op te nemen. Wij zullen alles doen om dit waardig te zijn. Ik hef nu het glas om op Uw welzijn te drinken en vooral op Uw gelukkige toekomst.’

Eli staat op, drukt Wiilem Honing krachtig de hand. Ineens wordt hij warm, omdat hij voelt dat weer een stukje van zijn eenzaamheid zal kunnen verdwijnen, als hij deze man tot vriend zal hebben. Deze man, die onafhankelijk is en niets van hem wil ontvangen dan gezellige vriendschap, welke hij bekrachtigt door zijn harde handdruk.

Trecsje staat nu ook met nog heviger blos voor Willem Honing. Met zijn beide handen omvat hij de hare. Hij kijkt haar diep en glimlachend in de ogen, zegt:

256