Isaäc de Fuentes

Trecsjc wacht even met antwoorden.

‘Hij heeft ons uitgenodigd voor een bezoek.’

‘Dat kan wachten tot na onze bruiloft.’

‘Hij heeft bedoeld dat je mij officieel voorstelt aan zijn moeder als je aanstaande vrouw,’ jokt Treesje.

‘De etiquette is lastig.’

‘Ik dacht dat de goede toon veel voor je betekende.’

‘Nu goed dan. Arrangeer het maar. Ik hoop daarna Jozef Da-vidson weinig meer te zien.’

Nog draait Treesje zich niet om. Zij vecht tegen haar blos en haar kloppend hart, omdat Eli’s toestemming het weerzien met Willem Honing betekent. Treesje bleef de gehele middag. Zij schonk hem zijn thee en later zijn borrel.

Zij babbelde veei en zweeg soms plotseling. Zij was verheugd over haar triomf over Geesje Vlielander en opgewonden over het aanstaande weerzien met Willem Honing. En voor het eerst in zijn leven vond Eli Treesje erg druk en dacht hij plotseling aan Geesje Vlielander, die, al was het slechts kort, zijn huis had bestuurd. Het vullend met haar gracieuze schoonheid en stille verwachting. En de nacht flitst door zijn brein, de nacht met de korte, hevige verleiding.

Karei Johannes van Dalen overhandigde Eb de Fuentes het dossier inzake het schip dat de rederij wilde bouwen. Hij heeft niet gewacht tot Eli er om zou vragen, omdat hij rust wilde, hetzij ten goede, hetzij ten kwade. Nauwkeurig nam EÜ het dossier door en bet Van Dalen komen. Hij vroeg:

‘Waarom heeft slechts één firma ingeschreven voor de bouw van dit schip?’

‘Deze werf was de enige, die binnen de gestelde tijd wilde leveren.’

‘Hoe vindt U de prijs, mijnheer Van Dalen?’

‘Hoog.’

‘Waarom legt U mij het dossier dan voor?’

Van Dalen zwijgt, kijkt naar de grond. Eb vervolgt:

‘Ik heb vernomen, dat juffrouw Batelaan geweigerd heeft haar toestemming te geven. Waarom?’

‘Volgens haar inzicht kon de besbssing wachten tot U er weer zou zijn.’

‘Is deze gedachte niet bij U zelf opgekomen?’

245