Isaäc de Fuentes

De Kersttijd van dit jaar 1857 heeft Eli bestemd om zijn terugkeer feestelijk te vieren en tevens om de trouwdag met Treesje bekend te maken. De eerste Kerstavond is het huis aan het Haringvliet van onder tot boven verlicht. De keuken is in vol bedrijf onder leiding van Miebetje, de oude keukenmeid van Isaac de Fuentes. Zij heeft voor de gelegenheid een kok als hulp gevraagd. Dan zijn er enige meisjes als bordenwasters aangenomen en een kellner om de twee vaste meisjes te helpen met serveren. Over hen heersen Eli’s huishoudster en een huisknecht. Deze man gaat door het huis, in zijn smetteloze linnen en rok, misprijzend toeziend en weinig werk verrichtend.

Tegen vijf uur komen, als eersten, jannetje en Treesje. Beiden volgens de laatste mode gekleed en gekapt. Jannetje is bleek, wanneer zij de oude woning betreedt, een huis waarin zoveel van haar herinneringen leven. Nadat zij Eli begroet heeft, gaat zij onbemerkt naar de keuken om een praatje te maken met Miebetje. De oude keukenmeid is afgemeten vriendelijk tegen haar en laat haar voelen, dat zij hier nu slechts een gast is en niets meer. Miebetje is niet intelligent, maar toch voelt zij een felle vreugde omdat zij nog steeds in dit huis is, een stukje van de schepping van Isaac de Fuentes. En dat die andere, Jannetje, er buiten staat als een vreemde. Niets ter wereld zal haar hier doen terugkeren als de heerseres, die zij er eens was. Jannetje voelt de koude, die haar tegemoet slaat en dwaalt weg uit de keuken naar boven. Naar de kamer, welke thans door Eli’s huishoudster wordt bewoond. Zij . . ogt er nog cens binnen te mogengaan, hetgeen haar wordt ver n-doofd. Zij drentelt er rond; op enkele stukken na welke zij uit hei huis ’-'eeft medegenon: ;n, zijn er dezelfde meubelen als toen zij er leeKle. En toch is ailes anders, nieuwe prenten, andere potjes op de toilettafel. Zij staart naar de kaarsenkroon die nog dezelfde is. De lip trilt in dit opgeheven gelaat, de kaarsen weerkaatsen in de zachte grijze ogen. Roerioos staat zij te staren in dit zachte kaarslicht. Wat is er al niet gebeurd in dit éne jaar, van December tot December.

Isaac de Fuentes dood, zijn huis geregeerd door vreemden die haar vijandig zijn. Waarom heeft Eli niet aan haar overgelaten om het personeel te kiezen? Waarom heeft hij schriftelijk opdracht gegeven aan zijn notaris om deze huishoudster en die huisknecht te huren? Waarom liet hij Maric Noorda, de oude dame, die haar taak overnam tot Isaiics dood, pensionneren?

236