Isaäc de Fuentes

‘Bas!’

Dan tilt hij bruusk zijn zoon van de grond, houdt hem ter hoogte van zijn gezicht; zijn kop is verstrakt, de ogen zijn omfloerst. ‘Dag zoon, vaarwel en wees een steun voor je moeder. En als ik niet weerkom, herinner je dan later een lange grijze man in zee-manskleren, die je optilde en je vader was. Een ongernakkehjke man met harde handen, maar rechtschapen.’

Hij zoent de jongen op de wangen en zet hem zachtjes weer neer, dan steekt hij de hand uit naar Jannetje:

‘Vaarw^Tel en dank voor de tien. Misschien waren het er toch honderd. Alles wat ik heb is voor jou en de jongen, huis, schepen en geld. Moeite zul je er niet mee hebben. Als ik niet weerkom is er een betrouwbare notaris, die mijn wil zal uitvoeren.’ Jannetje heeft zijn hand gegrepen, diep voorovergebogen schokken haar schouders van verdriet en haar tranen druppelen op zijn vingers. Dan strijkt hij haar met de linker over de haren en dan snel zijn hand wegtrekkend en de zware plunjezak over de schouder slingerend, verlaat hij de kamer. Want hij wilde niet toegeven aan een opkomende weekheid, de eerste in zijn leven.

In October is Isaiic de Fuentes behouden teruggekeerd van zijn lange reis naar de Staten. Zakelijk is deze een groot succes geweest; vele nieuwe en belangrijke verbindingen zijn er aangeknoopt, factorijen w'erden in het binnenland gevestigd. Bij de aankomst van het schip stonden Eli en Piet van Sliedrecht aan de kade en zij waren de eersten, die de Euentes aan boord verwelkomden. Daarna is Van Sliedrecht met de Fuentes naar het huis op het Haringvliet gegaan om het welkomstdiner te gebruiken. Reeds dagen tevoren was de huishoudster met het personeel teruggekomen en zij heeft het huis van boven tot onder doen verzorgen, zodat het blinkt met zijn in de loop der jaren steeds rijker geworden inhoud.

Van Sliedrecht is voor het eers: in het huis van zijn compagnon en hij is stil van al hetgeen hij er ziet. Zijn eigen inboedel mag er zijn, maar hij haalt niet bij de curiosa van de Fuentes. Maar kort daarop breekt het gulle plezier van de reder weer door; de welvaart van zijn partner is een afspiegeling van de zijne en de Fuentes’ aanzien verhoogt dat van de firma.

Het diner verloopt, terwijl de Fuentes vertelt, in de beste stemming. Met grote aandacht luistert zijn zoon, met opgewekt mee-

188