Isaäc de Fuentes

‘God is,’ herhaalt Eli langzaam, ‘ik zal proberen Hem te vinden, mevrouw. Misschien als ik ouder ben, dat ik God dan vind op een andere wijze dan er geleerd wordt. Mag ik nu gaan slapen?’ Rebecca is opgestaan. Eli staat voor haar. Dan heft zij met de rechterhand zijn gezicht naar haar op en diep ernstig zegt zij: ‘Duizenden hebben getwijfeld en daarna hebben zij gezocht en geprobeerd en allen zijn teruggekomen op die éne manier om God te vinden en dat is geloven. Goede nacht. Als ik een man was dan zou ik je zegenen.’

Stil heeft Eli de kamer verlaten, rechtop met star en ongebogen hoofd.

Eind April van het jaar 1847 is Jannetje Batelaan naar het kantoor van reder Van Sliedrecht gesneld en heeft hem te spreken gevraagd. ‘Mejuffrouw Jannetje Batelaan,’ stelt Jannetje zich, haast huiverend voor.

‘Van Sliedrecht, juffrouw Batelaan. Moeten wij ons aan elkander voorstellen? U kent mij niet en ik ken IJ niet en toch kennen wij elkaar reeds jaren door en door,’ glimlacht de reder.

‘Zo is het reder. Op schepen uit dezelfde haven weet men alles van elkaar.’

‘Ga zitten, juffrouw Jannetje. Ik zeg dit graag, juffrouw Jannetje. Het was zo’n prettige tijd toen U nog werkelijk juffrouw Jannetje was. Wat is er, juffrouw Batelaan,’ vraagt Van Sliedrecht vriendelijk.

‘Is het waar dat Bas een commando voor een van Uw schepen heeft gevraagd?’

‘Inderdaad. En hij heeft het gekregen ook. Bas is een goede schipper en daarom krijgt hij een van de beste schepen en een reis waar hij veel geld mee gaat verdienen.’

‘Om de Kaap?’

‘Om de Kaap, juffrouw Batelaan, maar wat schort eraan?’

‘Als Bas om de Kaap vaart, zie ik hem nooit meer terug.’ ‘Enkele schepen op iedere honderd halen de reis om de Kaap niet, maar waarom zou juist Bas zijn schip en zijn leven verspelen?’ vraagt de reder verbaasd.

‘Dat voel ik zo, reder. Het is niet de eerste keer dat ik wat dierbaars aan de Kaap verspeel voor het huis Van Sliedrecht,’zegt Jannetje bitter.

‘Wie?’ is Piets verbaasde vraag.

179