Isaäc de Fuentes

U niet; ik ben er alleen op bedacht om mij te verbeteren en als dat ten koste van Uw zak moet gaan, hebt U het volste recht zich schrap te zetten.’

‘Dus dat wordt vechten, Janus ’

‘En hard ook, reder.’

‘Maar eerlijk en niet onder de gordel slaan, Van der Steen.’

‘Dat doen wij niet, dat zullen over vijfentwintig jaar onze kinderen doen; hoe langer een strijd duurt, hoe vuiler hij wordt.’ Piet heeft al die tijd op zijn rug gelegen en naar het plafond gekeken, waar janus’ bewegingen zich als een grotesk schimmenspel aftekenen. Hij heeft geantwoord op de stem van Janus zonder hem aan te zien. Een gesprek van twee werelden vlak bij elkaar en zo heel ver van elkander verwijderd. Nu draait hij zich op zijn linkerzijde en steunt zich op de elleboog. Het bed kraakt onder zijn zware lichaam en zijn beeld is dat van de God der zee, op een rots liggend en met welwillendheid zijn omgeving en de meerminnen beschouwend.

‘Janus, ik wil je helpen. Ik zal je ploegbaas maken en nog hoger brengen.’

‘Ik heb U geholpen als Christenmens en hiervoor wil ik geen beloning.’

‘Wie zegt jou dat ik je wil belonen omdat je mij uit de Maas hebt gehaald? Zou het ook kunnen zijn dat ik je om jezelf wil helpen?’ ‘Ik verlaat mijn klasse niet meer, ik voel me daarvoor te oud en kan het ook niet meer verwerken als ik door mijn soort word dood verklaard. Neem een jonge kerel om vooruit te schoppen. De ouden zijn al blij, als ze tot hun dood mogen houden wat ze nu hebben.’

Janus zit voorovergebogen, de onderarmen steunen op de dijen, de handen slap ertussen hangend. Hij staart naar de grond als hij vervolgt:

‘Een mens zijn eerlijkheid wordt door de duivel zwaar beproefd en zijn verleidingen zijn groot. Het hemd is nader dan de rok en ik heb meer kunnen doen voor mijn jongens dan een hoop van mijn maats. Ik heb de mijne nog wat kunnen laten leren en met een beetje geluk zeilen ze wel weg. Maar er zijn er die met tien jaar beginnen te werken en er nooit onderuit komen. Weet U, reder, ze beginnen met een gulden in de week en ze eindigen na zestig en zeventig jaar met achttien.’

‘Van der Steen, er is een geestelijke aan je verloren gegaan.’

163