Isaäc de Fuentes

getrokken. Hij is veel met zijn zoon bezig, heeft zijn opvoeding nu grotendeels zelf in handen en probeert ongemerkt de eigenschappen te ontwikkelen, die hij voor hem nodig acht om later zijn compagnonsplaats bij Piet van Sliedrecht te kunnen innemen.

Hij heeft Jannetje in die twee jaar slechts enkele malen gezien en deze ontmoetingen waren niet geschikt zijn somberheid te verdrijven. De eerste keer was, toen Jannetje en Bas Batelaan de St Laurenskerk binnengingen om te worden getrouwd, vergezeld van hun wederzijdse familie. Verscholen in een steegje heeft hij hen gadegeslagen, totdat de oude trots in hem ontwaakte en bui zich plotseling belachelijk voelde in zijn houding van ‘loerende medeminnaar’ uit een toneeldrama. Deze visie op de dingen heeft hem vele maanden betrekkelijke zielerust verschaft totdat hij Jannetje weer ontmoette, nu als getrouwde vrouw. Het was op de Blaak en plotseling stonden zij tegenover elkander. Jannetje probeerde nog schuw langs hem heen te glippen maar hij had haar hoofdschuddend staande gehouden. Zij heeft toen nerveus gebabbeld over haar huis en de brave Bas Batelaan met zijn vele goede zorgen voor haar. Zwijgend heeft ïsaac geluisterd, onderzoekend gleden zijn blikken over haar gezicht, sarcastisch blonken zijn ogen, tc.en hij zei: ‘[e bent dus wel heel gelukkig, Jannetje; héél gelukkig?’

Heftig knikte Jannetje van ja en ïsaac de Fuentes zag dat haar ogen treurig jokten.

Bij de volgende ontmoeting was Jannetje zwanger. Ditmaal trof hij haar voor de Koopmansbeurs. Haar toestand maakte Jannetje flink en vindingrijk. Slechts even kon ïsaac haar begroeten en naar haar welstand informeren en -weg glipte Jannetje, met gebogen hoofd.

Nu een maand geleden, heeft ïsaac haar weer ontmoet. Het was op de landweg naar Delftshaven, even buiten de poort. Jannetje wandelde daar in gezelschap van haar dienstmeisje, die het, nu eenjaug zoontje, op de arm droeg. Jannetje was w^rat loom van gang geworden; ze zag er weer even welverzorgd uit als vroeger. Zij wilde hem ook niet meer ontwijken. Integendeel, ze was er blijkbaar trots op haar kind aan ïsaac te tonen, die met gemengde gevoelens het kleine mensje bekeek. Weer heeft ïsaac met belangstelling naar Jannetjes welstand geïnformeerd en ze heeft plichtmatig haar tevredenheid betuigd.

134