Isaäc de Fuentes

baar, omdat geen zin is afgemaakt en de woorden meestal zijn afgekort, want Madeleine heeft te veel gedachten voor een brief. Het antwoord aan Isaiic is zeer kort. Zij vraagt hem eenvoudig waar hij zich mee bemoeit en raadt hem aan spoedig naar huis te komen, want er zijn thuis zeer persoonlijke dingen aan de hand, waarin hij heerlijk zal kunnen wroeten.

Deze brief werkt als een rondspringendc voetzoeker. Isaac heeft geen rust meer. In enige lange dagen werkt hij de laatste opdrachten van Piet van Sliedrecht af, neemt in tien minuten afscheid van Josephine en Susanne, en somber bestijgt hij de postkoets voor Gent, de eerste etappe naar Holland.

Deze terugreis zal Isaac de Fuentes niet vergeten. Niet omdat hij avonturen beleeft; niets gebeurt er. Met de regelmaat van een uurwerk worden de paarden verwisseld; bij de postherbergen zijn buigende of norse kasteleins, onderdanige of brutale stalknechten en het bonte reisgezelschap, dat tussen iedere etappe toch van gelijke sortering is. Het zijn de onrusten zijn gedachten, die de Fuentes nooit meer zal vergeten. Alles lijkt hem somber en irriteert hem. Het is alsof zijn medepassagiers voelen, waarom zij schuw en terloops naar deze roerloze man, gekleed in zwarte pelerinejas en flambard moeten gluren. Zij zien hem als een vreemde grote vogel, die koud en onpersoonlijk door hen heen kijkt.

Isaac tast in gedachten onophoudelijk zijn naaste kring af, ten einde Madeleines raadselachtige woorden te doorgronden. Zijn eerste gedachte is Eli; is er iets met de jongen? Hij heeft zich na het ongeval veel met hem beziggehouden, zich met zijn opvoeding, schoolwerk, ontspanning bemoeid en hij is dikwijls met hem uitgeweest, zodat de band tussen vader en zoon hechter en inniger is geworden. Ook zijn zaken overdenkt hij, de verhouding tot Piet van Sliedrecht; maar ook hier kan hij niets vinden. Alles laat hij de revue passeren, behalve één punt en hij weet, dat als hij daarover denken zou, het datgene is wat Madeleine bedoelt.

Steeds schuift hij de aanstormende gedachte van zich af, veel-vuldiger komt zij terug naarmate de postkoets Holland nadert. En het laatste gedeelte van de reis vecht hij niet meer tegen het opkomen van gedachten aan Jannetje.

Na een afwezigheid van twee maanden is Isaac de Fuentes terug