Isaäc de Fuentes

Nu is plotseling het vreemde, knappe meisje stilletjes vertrokken. Jacob en Rebecca beleefden nog eens een avond, zoals toen Jozef vluchtte. Hun smart was niet zo radeloos, maar doffer en berustender.

Rebecca is naar het huis van de Fuentes gegaan. Toen zij de stoep opging om de klopper op de deur te laten vallen, schoot het haar te binnen hoe weinig de mensen meester zijn over hun daden, want had zij zich niet voorgenomen om nimmer het huis van Isaac de Fuentes te betreden, een huis dat bestuurd wordt door een Christen huishoudster?

Isaac de Fuentes heeft de trotse vrouw met een vluchtige handdruk ontvangen en niets weten te zeggen. Hij keek en keek naar deze statige dame, die de laatste tijd sterk is vergrijsd; een vrouw, getekend door verdriet.

F'.n Rebecca heeft Isaac om hulp gevraagd, omdat Susanne naar Frankrijk is gereisd en zij vermoedt, dat de Fuentes door zijn vele relaties spoedig haar spoor zal weten te vinden.

Lange tijd staart Isaac over de Maas, nerveus langs wangen en haard strijkend.

‘Mevrouw,’ vraagt hij, ‘verwacht U werkelijk iets van mijn bemoeiingen? En gelooft U, dat U Susanne zult kunnen binden aan Uw huis en dat zij niet opnieuw zal weglopen?’

‘Ik heb daar niet over nagedacht, eerst wil ik haar terug hebben, dan zullen wij verder zien.’

‘Ik wil U gaarne helpen en ik zal het ook doen, maar ik acht het beter dat ü reeds thans Uw toekomstige houding vastlegt en die zal een zeer bijzondere moeten zijn, mevrouw.’

‘Was ik geen goede moeder?’

‘Men zal bij brood alleen niet leven; materieel had Susanne het leven van een prinsesje: eerst een gouden wieg, toen een gouden kooi. Uw kinderen hebben een gezonde geest, vandaar hun reacties, mevrouw.’

‘Een gouden kooi, mijnheer de Fuentes, weet U wel precies hoe Susanne was opgevoed en welke haar vrijheden waren?’

‘Niet precies, Madame. Maar ik heb Susanne gezien. Een knap, verstandelijk zeer ontwikkeld meisje, levend in een dorre orthodoxe sfeer. Zij moet zich voegen naar de huidige opvattingen van wat al of niet oirbaar geacht wordt voor een jonge dochter. Daarbij kwam de verloving met een jongeman, waarvan zij niet hield. Alleen omdat een verbreking niet paste, bleef die in stand

114