de trede een uitgelezen garderobe en juwelen. Daar-voor zal dat vrouwtje naast je op de trede gezellig met je babbelen, je koffie en je thee inschenken, met je uit-gaan en slaappoeiertjes zal je niet meer nodig hebben... heel zeker niet.”
״Zwijg, Asmodee, hier staat een bejaard man... aan Abt.”
״Ha, ha, je hebt afscheid genomen van de Gideon girls en de Gideon sisters. Met ontroerende woorden... vaar-wel,het is levensavond. Maar afscheid is alléén de dood.”
״Zwijg, Asmodee.”
En ik sloeg mijn ogen neer, schoor mij af op de tast. Ik durfde de duivel, die jonge duivel Gideon niet meer in de ogen kijken.
Het beest Cadillac bracht een verward man naar zijn werkplaats...
Na Sara’s vertrek had een wisselploeg ervaren type-meisjes haar taak o ver genomen, maar geen had het kun-nen brengen tot secretaresse. En toevallig op de morgen na mijn gesprekje met de Asmodee had de sex-bomb dienst. Toen zij binnentrad, bekeek ik haar lange tijd, misschien wel een beetje somber. Eigenlijk zag ik haar niet omdat ik nog bezig was met mijn zelfverwijt de duivel onvoldoende van repliek te hebben gediend. Maar toen haar kinnetje begon te trillen en zij op haar onderlip beet, had zij opeens mijn volle aandacht. Zij bleef bij de deur staan, stenogrambloc en balpen in de handen. Ik keek nauwkeuriger en zij werd mens voor me. Vrouw. Ze begon te huilen. Ik zei spottend:
״Klaar voor de krijgsdans, in een nieuwe versie... huilend!”
270