De laatste Levano

gebaren zou ik vergelijken met de hunne en dat zou de doodsteek zijn voor ons huwelijk.”

״Ik dank je Sara voor je oprechtheid. Ik zie, dat ik mij-zelf bedrogen heb en ik vraag je excuus, omdat ik je in gedachten verkeerd beoordeelde,”

Vlug en lenig stond zij op en nam plaats op de arm-leuning van mijn bergère. Ze sloeg haar arm om mijn schouders, toen streelde ze mijn haar. Ik huiverde. Ze fluisterde:

״Er zal in mijn leven geen man meer zijn.”

Ik nam haar linkerhand en drukte mijn mond in de palm. Kuste. Zachtjes sloot haar hand om mijn mond. Ik kuste nogmaals en zij trok haar hand niet terug.

Sara vertrok een paar weken later. Op een zondag-morgen reed Kees ons naar Schiphol. Onderweg wis-selden wij nauwelijks een woord.

Ze zat naast mij op de achterbank, gekleed in een wat goedkoop mantelpakje en een klein petje droeg ze op de weelderige haren. Sara had ook tijdens haar dienst-verband bij Gideon Levano & Zonen sober geleefd en zeker gespaard van het ruime salaris, dat ik haar had toegestaan. Ik had haar aangeboden een bedrag naar Israël over te boeken als bijzondere beloning en waar-dering voor haar nauwgezette werk. Ze had geweigerd, maar toen ik haar een studie voor haar zoon Ruben aan-bood, nam ze die toch gretig aan. Over een paar jaar zal Ruben Moscoviter hier komen. Een fonds voor zeven jaar studie is gedeponeerd, want de oude man Gideon Levano kan spoedig sterven.

Menachem wachtte op Schiphol. Toen hij zijn arm om haar schouders sloeg, hoorde ik er opeens weer

266